گاهنامه "مسیـــــر"
شماره دوم، مرگ تدریجی یک رویا
#عاشقانه_دانشجویی
به قلم #عرفان_حامدی_فر
کسانی که علاقه به نوشتن و یا عضویت در نشریه در زمینه های گوناگون دارند، به آی دی زیر پیام دهند👌👇
@A_kargar_ajumssهرقدر به اواخر ترم نزدیک می شدیم، استرس نداشتن جزوه و میان ترم های استاد نیز بیشتر و قابل لمس تر می شد!
چهارشنبه بعد از کلاس همدیگر را دیدیم. طبق معمول اتفاقات روزانه ام را مو به مو برایش تعریف می کردم. از قبل میدانست دوشنبه هفته دیگر امتحان میان ترم از جلساتی که درس داده شده بود، پرسیده شود. من نیز چیزی جز صداهای ضبط شده استاد برای نوشتن جزوه نداشتم. خود استاد را به زور در کلاس تحمل می کردم؛ چه برسد به اینکه بخواهم بار دیگر صدایش را گوش دهم و جزوه بنویسم!
بر خلاف میل باطنی، تصمیم گرفته بودم، از هم کلاسی ام جزوه بگیرم. وقتی دلبرجان ماجرای نداشتن جزوه و تمایل من برای گرفتن جزوه از هم کلاسی ام را فهمید، اخم هایش در هم فرو رفت و با شیطنت گفت:
_مگه تو نگفته بودی نمره ی بیست کلاس رو نمیخوای؟!
با خنده ای که گویا بیشتر ناراحتش می کرد گفتم:
_الانم میگم! من فقط یه نفر تو زندگیمه که با دنیا عوضش نمی کنم؛ اما خب الان جزوه ندارم و هفته ی دیگه امتحان مهمی دارم که باید نمره خوبی بگیرم. مگه تو نمیخوای که نمره خوب بگیرم؟
با این حلقه که توی دستمه، همه میدونن که یه دلبرجان بیشتر تو زندگیم نیست!
اصن تو بگو چیکار کنم؟
اخم هایش را باز کرد، گویی منتظر شنیدن همین حرف بود و گفت:
_باشه اصلا خودم برات جزوه می نویسم ولی نمیزارم سمت هیچ دختری برای گرفتن جزوه بری!
روز امتحان فرا رسید. در راهرو ایستاده بودم که دلبرجان با جزوه ای که در دست داشت از راه رسید. چشمانش برق میزد. گویی خوشحال بود که از کسی جز او جزوه نمیگیرم. با ناز و آرامی جزوه را تحویلم داد و گفت:
_یه حسی بهم میگه که امروز بهترین نمره رو میگیری.
غرق در چشمانش بودم که با لبخند گفت:
_عرفان، عرفان، حواست کجاست؟ کلاست داره شروع میشه!
دوست نداشتم از کنارش بروم. تشکر کردم و در حالی که جزوه در دستم بود وارد کلاس شدم. تا آمدن استاد، چند دقیقه مانده بود و من نیز از فرصت استفاده کرده و جزوه را باز کردم.
باورم نمیشد. جزوه ای تمیز با بوی عطر همیشگی دلبرجان. برای نوشتن از چهار رنگ مختلف استفاده کرده و نقاط مهم جزوه را با ماژیک علامت گزاری نموده بود. اطراف جزوه را با قلب های کوچک طراحی کرده و در هر کدام، اسم مرا نوشته و در آخر جزوه نیز با خطی زیبا اسم خود را نوشته بود.
شروع به خواندن کردم. گرم خواندن جزوه بودم که بعد از ده دقیقه استاد وارد کلاس شد و بعد از سلام و یادآوری امتحان میان ترم، به سراغ لیست اسامی دانشجوها رفت.
از قضا، اولین اسمی که خوانده شد من بودم!
هنوز حرف دلبرجان در ذهنم می پیچید و برخلاف امتحانات قبل، این بار کاملا مسلط و بدون استرس بودم. استاد شروع به پرسیدن کرد. گویا بخت با من همراه بود! درست از قسمت هایی که خوانده بودم، سوالات یکی پس از دیگری پرسیده شد. با پرسیده شدن سوال آخر و جواب صحیح من، سوالات تمام شد. چهره ی استاد به گونه ای بود که گویا از پاسخ های من بسیار راضی است. خودکار را از جیبش در آورد و در کنار اسمم، نمره ی کامل را ثبت نمود. دوست داشتم خوشحالی ام را با دلبرجان تقسیم کنم اما از آن جایی که دلبرجان نبود، با چهره ی آرام بر روی صندلی نشستم.
غرق در رویای پس از پیروزی در امتحان میان ترم بودم که صدای هم کلاسی ام که از استاد درخواست جزوه کرده بود، خیالاتم را بر هم زد!
استاد که از پاسخ های من راضی بود، در جواب هم کلاسی ام گفت:
_به نظرم جزوه همین آقا مناسبه که تونسته سوالای منو جواب بده!
حسابی شوکه شده بودم که نکند کسی درون جزوه ام را ببیند!
در همین حین، مجدد همان فرد به استاد گفت:
_استاد جزوه رو بدید تا از زیراکسی کپی بگیرم؛ وگرنه الاناس که تعطیل شه!
حسابی گیج شده بودم. نمیدانستم چه بگویم. زبانم بند آمده بود. استاد نیز بدون توجه به درخواست من برای ندادن جزوه، آن را به هم کلاسی ام داد!
چند دقیقه بعد هم کلاسی ام با تعدادی جزوه ولبخندی کش دار و نگاهی معنادار به من، وارد کلاس شد.
جزوه ها به دست هر کسی میرسید، صدای خنده اش بلند میشد. استاد که نسبت به خنده ها کنجکاو شده بود، یکی از جزوه ها را برداشت و به آن نگاه کرد. با لبخند استاد، کل کلاس شروع به خندیدن کرد. گویا همه منتظر خنده ی استاد بودند!
نمیدانستم چه کاری انجام دهم! از خجالت سرم را پایین انداخته و غرق در عرق بودم که استاد با همان لبخند ملیح گفت:
_سرت را بالا بگیر پسر! "به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد، و به مجنون و به لیلا شدنش می ارزد..."
با ما همراه باشید👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAECZgz_f1SXrHzLwDQ