دخت حیدرچنل "دختِ حیدر"، فریادیست آرام از دل نسلی که هنوز پرچم را بر زمین نگذاشته است.
پروفایلش، جوانیِ شهید حاج قاسم را در قاب گرفته؛ چهرهای پر از صلابت، نگاهی پر از عهد، گویی سایهی حیدر بر شانههایش نشسته است. همین تصویر کافیست تا بفهمی صاحب این خانه، دلش در میدان است، هرچند دوربین در دست دارد.
پستهایش روایت دختریست که نه فقط مینویسد، بلکه میبیند… از پشت لنز، از دل میدان، از عمق ایمان.
دلبستهی ولایت است، عاشقِ خامنهای؛ برایش رهبر، فقط یک واژه نیست، بلکه قبلهی راه است.
در قابهایش، تصویر شهداست؛ نه با اشک، بلکه با افتخار. هر عکسش، روضهایست بیکلام از قامتهای افراشته و دلهایی که هنوز بوی فکه و دوکوهه میدهند.
او از اهلبیت مینویسد، اما با نگاه یک دخترِ رزمنده؛ کسی که دختر است، اما دلش با زینب کبری پیمان دارد. گاهی از حرمها مینویسد، گاهی از مزارها، اما همیشه یک چیز در نوشتههایش جاریست:
عشق به ولایت، که مثل خونی داغ در رگهای این چنل میتپد.
"دختِ حیدر"، فقط یک چنل نیست؛ عهدنامهایست برای تمام دخترانی که حجابشان را سپر، و قلمشان را سلاح کردهاند.