میدونی آدمام دقیقا مثله رنگین کمون میمونن.
احساسات بارونو خورشید که باهم ترکیب میشه، رنگین کمون رو تولید میکنن. مثل انسان، وقتی دونفر اشنا میشنو و احساسات قشنگشونو درمیون میزارن، دوست میشن، عاشق میشن، وارد رابطه‌ میشن، یه رنگین کمون زیبا درست میکنن. دیر به خودشون میان و میبینن رنگین کمون داره کمرنگ میشه، اروم آروم از بین میره و هوای تیره و بارونی با خورشیدی که دیگه قطرات بارونشو از دست داده تنها میمونه. آدمام قشنگن، خاطره میسازن، کارهای جدید تجربه میکنن، میخندن شوخی میکنن دعوا میکنن بحث میکنن دوباره عاشق میشن.
ولی هیچوقت همیشگی نیستن.