میان تاریکی و خارهای جنگل نوری را میدید. آرام ارام به سمت نور قدم برداشت؛ چشم هایش را از شدت نور بست و به رو به رو خیره شد.
موهای بلند افشانش روی چشمانش ریخته بود. جلوتر که رفت، نور، برای چراغی بود و چراغ نشان از انسان! دخترک با سرعت لا به لای شاخه های درخت پناه گرفت. خیلی وقت بود که از انسان ها به جنگل فرار کرده بود...
https://t.me/kik_drop
