Challenge


Гео и язык канала: не указан, не указан
Категория: не указана


My Chanels:
@SelenoWorld
@OoBlackCatoO

Связанные каналы

Гео и язык канала
не указан, не указан
Категория
не указана
Статистика
Фильтр публикаций


در سرزمین عجایب، دیدن هرچیزی امکان پذیر بود.
دیدن یک گربه ی پرنده. یا شاید یک سگ با منقار به جای پوزه که در حال آواز خوندنه. یا آدمی با ۸پا و دو سر؟ شاید هم یک پسر با بال هایی از جنس پروانه و چشمانی نقره ای؟
آرنولد پسری بود که از بچگی با این ویژگی ها متولد شده بود. چشمانی نقره‌ای به رنگ مروارید های دریا و بال هایی از جنس بال‌های پروانه...
به خاطر زیبایی چشمگیری که دربین آن همه موجود عجیب داشت، نادیده گرفته می شد. در سرزمینی که یکی از دیگری عجیب‌تر و منفورتر شناخته میشد، انگشت اتهامات تنها به سمت او نشانه می‌رفت. بهش لقب 'شوم' را داده بودند.
پسرک چاره ای جز سکوت نداشت. تنهایی خود را پذیرفته بود و با کسی در این باره صحبت نمی‌کرد. حتی نمی‌توانست به این فکر کند که بقیه درباره ی او اشتباه فکر می‌کنند. به نظرش این یک مسئله طبیعی بود که همگان از اون تنفر داشته باشند.
ناخودآگاه با کسی صحبت نمی‌کرد که مبادا تنفر آنها از وی بیشتر شود. از شهر و جمعیت متنفر، فاصله گرفته بود و در کلبه ای کوچک در کنار دریاچه ی نقره ‌ای زندگی می‌کرد.
شب ها را بسیار دوست میداشت. مخصوصا هنگامی که درخشش ماه و ستارگان داخل دریاچه نمایان میشد. هربار که به انعکاس تصویر خود در دریاچه خیره میشد، چهره اش را درهم می‌کشید. به نظرش چیزی زشت تر از آن چشمان بی روح و بال‌های نحیف و نازک بی مصرفش نبود.
هیچ گاه نتوانسته بود خودش را دوست داشته باشد. همانطور که کسی او را دوست نداشت...
کسی در آن سرزمین زیبایی را نمی‌شناخت. افراد از چیزی که نمیشناسند و شناختی ازش ندارند می‌ترسند، مردم سرزمین عجایب هم از اون می ترسیدند. زیرا هیچ‌گاه زیبایی را نشناخته بودند و درکش نکرده بودند.
یک شب حوالی ساعت ۱۱ شب، جسد پسرک در کنار دریاچه ی نقره ای پیدا شد. درحالی که بال های زیبایش پاره شده بودند و مرواریدهای چشمانش از جا درآمده بودند. خون سرخش تمام دریاچه ی نقره ای را قرمز کرده بود.
بعد از مرگش دیگر دریاچه ای نقره ای وجود نداشت. به خاطر سرخی بیش از حدش، اسم دریاچه را 'دریاچه ی خونی' گذاشته شده بودند. زیرا بعد از مرگ پسرک هیچ کس دوباره آن را به رنگ نقره ای ندید...


Arnold
17
Favorits: Stars, Purple
For: https://t.me/HappyLikeOD


اشک هایش به روی گونه های سرخش جاری می شوند. مروارید های اشکش روی پوست سرد و نمناکش به آرامی ریخته می شوند. دستش را دراز می کند تا خودش را از بند سیم های متصل به بدنش رها کند، اما بی فایده است. نگاه ضعیفش به سمت کبودی‌های روی دستش نگاه می رود. شمارشش از دستش دررفته. هربار وارد اتاق می شدند، سوزنی در پوست نحفیش فرو می بردند و شیره ی جانش را بیرون می کشیدند. به خاطر ندارد که از چه زمانی در این چرخه ی تکراری درد و عذاب گیر کرده است. صدای تیک تاک ساعت به همراه سقوط اشک هایش تنها صداهایی هستند که در اتاق شنیده می شوند. بوی الکل پخش شده در فضا حالش را بد می کند. آخرین تصویری را که از آزادیش به یاد دارد، تماشای آسمان آبی با مادرش است. گناهش چه بود که مجبور شده بود این وضعیت خفقان آور را تحمل کند؟... او فقط آزادی را می خواست. پرواز در دریایی از ابرها را می خواست. نه درد و رنج بی پایان را... او فقط دیدن دوباره ی مادرش را میخواست...
حلقه ی فلزی دور گردنش سفت تر می شود و نفس کشیدن را برایش سخت می کند. مردمک چشم هایش به سمت بالا حرکت میکنند و وحشت زده به مرد پشت پنجره خیره می شوند. دستانش را به دور گردنبند فلزی دور گردنش حلقه می کند و برای ذره ای هوا، تقلا می‌کند، اما بی فایده است. پرده ی اشک هایش تصویر مرد را تار میکنند. نفس های بریده بریده می کشد. صورتش کم‌کم کبود می شود و چشم هایش به سیاهی می روند. انگشتان سفت شده‌اش به دور حلقه رها می شوند و در کنار بدنش میوفتد. با چشمان نیمه باز و بی جان به سقف خیره می شود. تصویر مرد پشت پنجره همچنان در انعکاس اشک های چشم هایش دیده می شوند. دستش را به سمت مرد دراز می کند. ضعیف تر از آن است که توانایی حرکت داشته باشد. انعکاس درون چشم هایش محو می شوند. آخرین صدایی که در اتاق شنیده می شنود، صدای تیک تاک ساعت دیواری است. صدایی از بلندگوی داخل اتاق پخش می شود...
- ساعت و تاریخ مرگ: ...
انسان ها بعد از جستجو در سیاره ی 356، افرادی را در آنجا پیدا کردند. کسانی که بسیار شبیه به انسان های ساکن زمین بودند، اما با توانایی و قدرت هایی متفاوت. انسان ها برای آزمایش، افراد اون سیاره را به زمین آوردند. در ابتدا به خوبی باهاشون رفتار می شد و بین دو گروه صلح بود. اما به خاطر کشته شدن یکی از انسان ها توسط ساکنین اون سیاره، اونها محکوم به خطرناک بودن برای جامعه ی انسانی شدند. به دلیل تعداد کمی که داشتند، در نبرد با انسان ها شکست خوردند. بعد از اون، انسان ها ساکنان 356 را به عنوان برده های آزمایشی خود گرفتند. نمونه ی 515، یکی از ساکنین سیاره ی 356 بود. او دختری 15ساله با قدرت و توانایی پرواز بود که برای آزمایش و تحقیقات بیشتر به آزمایشگاه مخفی فرستاده شده بود. که در نهایت به دلایلی نامعلوم مفقود شد. بعضی می گویند که یکی از افراد آزمایشگاه اون دخترک رو نجات داده و الان حالشون خوبه، اما خیلی ها بر این باور هستند که جنازه اش را سوزانده اند یا در دریا انداخته اند تا کسی متوجه کارهای هولناکی که در حق دخترک انجام داده اند نشود...


Name: 515
15
Favorits: Sky, Freedom
For: https://t.me/BCZASV


اوکی ولی دلم برای آریل کبابه...


آریل...
فرشته ی عشق‌های نافرجام

اون با باقی الهه ها فرق داشت. به خاطر عشق نافرجامی که درگذشته تجربه کرده بود، این قدرت بهش داده شده بود.
مسئول کشتن انسان ها به خاطر عشق شدید و نافرجامی که داشتن بود. عشق هایی که هیچ سرانجامی جز درد و رنج نداشتن. عشاقی که هیچ وقت به معشوقشون نمیرسیدند.
هروقت کسی دچار عشقی بی سرانجام میشه، آریل به سراغش میره. همزمان با گریه های فرد، اون هم کنارش به آرومی اشک میریزه و روحش رو در آغوش میگیره. اشک هاش تبدیل به گل های خارداری میشن و دور بدن فرد میپیچن. به طوری که با هربار بیشتر وابسته شدن فرد و گریه های بیشتر، محکم‌تر به دور بدنش میپیچن. تا زمانیکه دیگه نتونه نفس بکشه و بمیره...
باقی الهه ها اون رو الهه ی مرگ هم خطاب میکنن، اما مردم اون رو به عنوان یک الهه ی عشق نفرین شده میدونن. کسی که منبع تمامی درد ها و زجرهای عاشقان بی معشوق هست. کسانی که سرنوشت هیچ وقت بهشون اجازه ی بودن در کنار معشوقشون رو نداده...
آریل دچار عشق یک طرفه ای به یک انسان شده بود‌. به خاطر اینکه موجودی الهی بود، توسط خدایان بهش اجازه ی این کار داده نشد. اما اون از حرف خدایان سرپیچی کرد و باجود ممنوعیتی که براش گذاشته شده بود، با اون رابطه برقرار کرد و بچه دار شد. خدایان به خاطر نافرمانیش خشمگین شدن. به همین خاطر حافظه ی انسانی که عاشقش شده بود رو پاک کردن و فرزندش رو درحالیکه هنوز بدنیا نیومده بود از بین بردند.
بعد اون اتفاقات هیچ کس دیگه لبخند رو به روی لبش ندید. تنها چیزی که ازش دیده میشد اشک هایی بودن که تبدیل به خار میشدن و در قلب افراد فرو میرفتن و درنهایت میکشتنشون...


Ariel
...?
Favorits: ?
For: https://t.me/SPWMAB


یادش نمیاد از آخرین باری که آرامش رو تجربه کرده بود. از اون روز که صدای آژیر توی شهر به صدا دراومد دیگه هیچی مثل قبل نشد.
بارون شروع به باریدن میکنه. دستی به موهای خیسش میکشه و نگاهی به پشت سرش میندازه. صدای جیغ گوش خراشی در دوردست شنیده میشه. مدام به این فکر میکنه که وقتی برای تلف کردن نداره.
به راه رفتن ادامه میده. هیچوقت فکر نمی‌کرد روزی برسه که بوی خون انقدر براش عادی بشه. همزمان بوی خاک مرطوب مشامش رو پر میکنه.
صدای شکستن شاخه ی چوبی به گوش میرسه. دستش رو دور دسته ی شمشیرش محکم‌تر میکنه و محتاطانه به اطراف نگاه میکنه. به خاطر بارون نمیتونه دقیق ببینه. وقتی برای جنگیدن نداره.
با دیدن جسم مرده ای، بدون فکر شروع به دویدن میکنه. اونها دوباره اینجان. خاطرات به ذهنش هجوم میارن و سردرد شدیدی میگیره. نفس هاش تندتر میشه اما به دویدن ادامه میده. هرجور شده باید فرار کنه. این آخرین فرصته.
با دیدن موشک بزرگی در دوردست، تندتر میدوه. ناگهان با برخورد جسم تیزی به پاش به روی زمین میوفته. شمارش معکوس شروع شده بود. به سختی از جاش بلند میشه. قطرات اشک روی صورتش جاری میشه. نباید دوباره این اتفاق بیوفته...
3, 2, 1...
با گاز گرفته شدن دستش، بی حرکت می‌ایسته. صدای پرتاب موشک به آسمون شنیده میشه. بارون هنوز به باریدن ادامه میده. قطرات اشک روی صورتش با بارون قاطی میشن. دوباره نتونسته بود نجات پیدا کنه. همون کابوس همیشگی...
با عرق سردی روی پیشونیش از خواب میپره. نگاهی به ساعت میکنه. خورشید هنوز طلوع نکرده. از روی تخت بلند میشه و از کنار آینه میگذره. توجهی به پوست رنگ پریده اش و یا چشم قرمز عجیبش نمیکنه. سمت اتاقی میره و در رو باز میکنه.
پسرک با چشم های ترسیده بهش زل میزنه. التماسش میکنه و اشک میریزه. اما بی فایده است.
خم میشه و گردنش رو محکم گاز میگیره و شروع به میکدن خونش میکنه. همزمان با بی جون شدن پسرک توی دستاش، قطرات اشکش شروع به ریختن میکنن. از اینکه تبدیل به همچین هیولایی شده بود متنفر بود..‌.


Alex
18
Favorits: Rain, Blood
For: https://t.me/Glass_mind


کوچکترین پسر خانواده ی واتسون. 5 تا خواهر و برادر داره. از بچگیش جرعت انجام کار اشتباهی رو نداشته، چون همیشه توسط بقیه خواهرها و برادرهاش، سرزنش و یا تنبیه میشده.
یک بچه ی کمالگرا هست که برخلاف سن کمش، خیلی بیشتر از باقی همسن و سالاش میفهمه. پسر ساکت و مرموزی هست که علاقه ای به انجام کارهای های احمقانه یا بیهوده نداره.
بخشی از باغ عمارت واتسون ها رو به خودش اختصاص داده و در اون گل های رز پرورش میده. با وجود تمسخرهایی که از جانب برادرای بزرگترش میشنوه، بازم به این کار ادامه میده.
توی مدرسه با هیچکس دوست نیست و یا حرف نمیزنه. حتی معلم ها هم گاهی وجودش رو فراموش میکنن. درست مثل باقی بچه ها.
به خاطر اینکه از مرکز توجه بودن بدش میاد، همیشه تایم نهار رو به پشت بوم مدرسه میره و در سکوت و تنهایی غذاش رو میخوره.
روزی که با هنری در مدرسه آشنا میشه، زندگیش به کلی تغییر میکنه. هنری کسی بود که اون رو از استخر نجات داد وقتی که بچه ها برای اذیت کردنش اون رو داخل آب انداخته بودن در حالی که شنا بلد نبود.
رایان اوایل از هنری خوشش نمیومد. چون فکر میکرد که اون هم یک متظاهر دروغگو مثل بقیه است که فقط به خاطر موقعیت خانوادگیش داره بهش نزدیک میشه. اما هنری برخلاف تصورات رایان، بعد اون حادثه همیشه دنبالش میکنه و دوست داره که باهاش وقت بگذرونه.
رایان هربار که میخواد از این موجود پرسروصدا دوری کنه، به نحوی گیرش میوفته. به نظرش هنری شبیه یک پاپی پر سروصداست. البته از نوع بامزه اش.
درسته که اون همیشه از وجود هنری غر میزنه و ازش دوری میکنه، اما تنها کسی که تونست دیوارهایی که رایان دور خودش کشیده بود رو از بین ببره، اون بود.
For: https://t.me/sSolvan


Rayan
11
Favorits: Roses, Coffee


دختری که از بچگی با چشمانی نابینا متولد شد. مادرش باوجود کسانی که مدام بهش میگفتن این بچه یک نفرینه و باید کشته بشه، اون رو نگهداشت و بزرگ کرد.
باوجود نابیناییش، به خوبی میتونه با دیگران ارتباط برقرار کنه. چشم هاش به رنگ سفید خالص هستن، به همین خاطر مادرش از کودکیش نواری آبی رنگ دور چشم هاش میبنده.
به خاطر حس ششم قدرتمندی که داره، میتونه وقایع رو زودتر از زمانی که رخ میده پیش بینی کنه. دختری ساکت و آروم هست و به ندرت صحبت میکنه.
عاشق پرنده هاست و هرروز صبح، کنار درخت آلبالوی داخل حیاط میشینه و برای اونها دونه میریزه. پرنده ها هم بدون ترس از اون، به روی دست و پاهاش میشینن و براش آواز میخونن.
نوشتن رو خیلی دوست داره. به همین خاطر تصمیم میگیره که با استفاده از حس ششم و قدرتش، کتابی از وقایع مهم و تاریخ ساز آینده بنویسه. مردم به این کارش اعتنایی نمیکنن و میگن که اون فقط یک دیوونه ی نابیناست که حتی نمیتونه جلوی پاش رو ببینه، چه برسه به اینکه بخواد وقایع آینده رو پیش بینی کنه.
سیسیلیا توجهی به حرف های تند و زننده ی مردم نداره و دست از نوشتن این کتاب برنمیداره. چون معتقد هست که بالاخره یک روزی مردم بهش اعتماد میکنن و این کتاب میتونه باعث نجاتشون بشه.
.سیسیلیا نتونست در زمانی که در قید حیات بود، اعتماد مردم رو به خودش جلب کنه. در نهایت با سختی های زیادی که کشید، در سن ۵۴سالگی درگذشت.
بعد از مرگ سیسیلیا، این کتاب نسل به نسل به دختران خانواده رسید. آماندا، کوچکترین نوه ی سیسیلیا، تونست پیشگویی های مادربزرگش رو با رخ دادن اون اتفاقات اثبات کنه. بالاخره مردم پس از سال‌ها به اون اعتماد کردن و اون رو به عنوان پیشگوی خود پذیرفتند.
آماندا مقبره ای به یادبود مادربزرگش در مرکز شهر ساخت و از اون به بعد همه به چشم یک انسان مهم و سرنوشت ساز از سیسیلیا یاد می‌کردن.
For: https://t.me/mrs_mimb


Cecilia
19
Favorits: Writing, Birds


Kai
18
Favorits: Swimming, Singing

شاهزاده ی دریا(پری دریایی)
کسی که به عنوان شاهزاده ی بعدی نه دریا انتخاب شده. منبع قدرتش آب هست. به طوری که هرجایی که آب وجود داشته باشه، میتونه از اون استفاده کنه و بااستفاده از تواناییش مبارزه کنه.
یک برادر و یک خواهر کوچکتر از خودش داره که به اونها خیلی اهمیت میده و مراقبشون هست. چون به نظرش توی زندگی هیچی مهم تر از خانواده نیست.
شب ها موقعی که کشتی انسان ها کنار اسکله توقف میکننه و مراسم رقص و پایکوبی به راه میندازن، به سطح آب میره. روی تخته سنگی پنهانی از چشم آدم ها میشینه و به آهنگ هاشون گوش میده. حتی گاهی اوقات با آهنگ اونها همخونی میکنه...
ساکنان جزیره به صدای بهشتی که شب ها به گوش میرسه عادت کردن. اونها نمیدونن منبع صدا چه کسی هست، اما با لذت بهش گوش میدن.
For: https://t.me/TouchofGreen


از وقتی جادو و جادوگری توسط پادشاه ممنوع شد، به جنگل جادویی فرار کرد. چون پادشاه دستور مرگ تمامی جادوگران رو داده بود. به همین خاطر کلبه ی کوچیکی در اعماق جنگل ساخت و مشغول به زندگی در اونجا شد.
هرروز صبح با آواز پرنده ها از خواب بیدار میشه و تا ظهر، سرگرم گشتن توی جنگل میشه. گیاهان و قارچ های جادویی مختلفی رو جمع آوری میکنه تا باهاشون معجون‌ بسازه. علاقه ی زیادی هم به عطرسازی داره. به همین خاطر گلخونه ی کوچیکی کنار کلبه اش درست کرده و گل های خوشبویی رو در اون پرورش میده.
گهگاهی برخی پنهانی بهش سر میزنن و از معجون ها و یا عطرهای دست سازش خریداری میکنن. از اونجایی که نیازی به پول نداره، بدون هیچ چشم داشتی بهشون کمک میکنه.
ارواح جنگل به شکلی پنهانی ازش محافظت میکنند و اگه کسی قصد اذیت کردنش رو داشته باشه، به اون فرد صدمه میزنن.
دوست داره هرچه زودتر به سرزمین شرقی مهاجرت کنه چون در اونجا جادو و جادوگری آزاده و میتونه به راحتی از جادوش استفاده کنه.
[جادوگری رو از مادرش یاد گرفته به همین خاطر هیچوقت از اینکه یک "جادوگر" خطابش بکنند، خجالت نمیکشه. به نظرش اینکه بتونی با ارواح و موجودات ماورایی ارتباط برقرار کنی، چیزی هست که باید بهش افتخار بکنی.]


Fiona
20
Favorits: Flowers, Magic
For: https://t.me/My_brainttt


بعد از حادثه ی آتش سوزی که درمرکز شهر رخ داد و افراد زیادی کشته شدند، کارآگاه های شهر محکوم به پیدا کردن عامل این آتش سوزی شدند.
مقامات بالای شهر جیمز میلر رو مسئول حل این پرونده کردند. هیچ سرنخ یا شاهدی برای پیدا کردن مجرم وجود نداشت. تنها چیزی که در پرونده بیان شده بود:
در ساعت ۸ شب، فروشگاه مرکزی شهر به طور ناگهانی در آتش سوخت و جان افراد زیادی رو گرفت. تعداد کشته ها: 30 نفر
زخمی: 40
برای بار چندم این پرونده و شاهدانش رو بررسی میکرد، اما به جوابی نمیرسید. انگار طوری برنامه ریزی شده بود که بدون هیچ سرنخی انجام بشه. یک برنامه ریزی دقیق و از پیش تعیین شده. پلیس و باقی مردم معتقد بودن که آتش سوزی غیرعمد بوده اما تنها کسی که مخالف بود جیمز بود.
هرشب راست ساعت8، پاکت نامه ای دم در خونه اش ظاهر میشد. در نامه ی اول نوشته شده بود:
- از آتیش بازی خوشت اومد کارآگاه؟
بعد از اولین نامه، هرشب نامه ی دیگه ای دریافت میکرد. محتوای تمامی نامه های بعدی عاشقانه بود. فرستنده ی هیچ یک از اونها هم معلوم نبود.
در شب 30ام، همراه با نامه فرستنده ی نامه هم ظاهر شد. پسری جوان که با فاصله از در ایستاده بود. از چشمی در نگاه میکنه. کلاه مشکی که به سر گذاشته، چهره اش رو در تاریکی شب پوشونده و نمیتونه تشخیصش بده.
جیمز دستش رو سمت اسلحه اش میبره قبل اینکه در خونه رو باز کنه که با شنیدن صداش، ناگهان متوقف میشه. پوزخند مرموزی میزنه:
- نظرت درباره ی یک آتیش بازی دیگه چیه؟
قبل اینکه فرصتی برای واکنش دادن داشته باشه، صدای انفجار گوشش رو کر میکنه. گیج و منگ به دیوار تکیه میده. کل زندگیش جلوی چشم‌هاش درحال سوختن بود. برای باز کردن در تلاش میکنه اما بی فایده است. حتی پنجره ها هم از بیرون بسته شدن.
دودی که به داخل ریه هاش میره و چشم هاش رو میسوزونه، غیرقابل تحمله.
چشم هاش به آرومی بسته میشن و کف خونه میوفته. سرفه های پی در پی که میکنه، نشان دهنده ی آخرین جونی هست که توی بدنش باقی مونده.
صدای قدم های استواری در فضا میپیچه. با چشم های نیمه بازش به روبرو نگاه میکنه. دوباره همون چهره و پوزخند...
- هنوز برای مردن زوده جناب کارآگاه
...


James Miller
26
Favorits: Whiskey, Classical Music

For: https://t.me/RSH723


Braian
23
Favorits: Her...

قطره ی اشکی از گوشه ی چشمش روی بدن سرد و یخ زده اش میچکه. قرار نبود اینجوری بشه...
کف دست سردش رو به آرومی بالا میاره و روی گونه های خیسش میذاره. به این فکر میکنه که حتی تو این حالت هم زیباست. سفیدی پوستش زیر نور ماه برق میزنه... دستش رو دراز میکنه و گل رز سفیدی که حالا دیگه به سرخی خون بود رو در دستش میگیره و مچاله میکنه. زیرلب زمزمه میکنه
"متاسفم..."
بدن بی جونش رو در آغوش میکشه و گریه میکنه. افکار بی درنگ به ذهنش هجوم میاورن: اگه فقط به حرفم گوش میکرد، اگه ازم فرار نمیکرد، هیچ کدوم از این اتفاقا نمیوفتاد. چرا ترسید و فرار کرد؟... مگه عاشقم نبود؟... پس اون نگاه ترسیده و تنفرآمیزی که موقع دیدن من، که غرق در خون بودم، چی بود؟ چی باعث شده که رز عزیز من، به من با ترس و نفرت نگاه کنه؟
جواب تمام سوالات به خودش برمیگشت، اما نمیخواست این جواب رو قبول کنه. نمیخواست واقعیتی که بیانگر کشتن عشق و معنای زندگیش با دست های خودش بود رو باور کنه...
For: https://t.me/tue1ac



Показано 20 последних публикаций.

4

подписчиков
Статистика канала