خیلی وقته کمرمون شکسته. خیلی وقته جیبهامون خالیه. خیلی وقته تحت فشار روانی زیاد و خستگیایم. خیلی وقته سفرههامون برکتی نداره و خالی شده. خیلی وقته همه چیز گرونه. خیلی وقته جوونِ ایرانی همهی آرزوها و رویاهاشو بوسیده و گذاشته کنار، و با حسرت به جوونهای کشورهای دیگه که آرزوهاشو دارن زندگی میکنن نگاه میکنه. چیزی که حق طبیعی همهی ماست. خیلی وقته همهچیز بهم ریخته. ولی تهش؟ سعی میکنیم امیدوار باشیم به این وضعِ نابسامان بلکه شاید، شاید روزی آمد و همگی نجات یافتیم.