یکی از ضعف های ساسانی که انقدر آسان از پای در آمد ، آن بود که زبان نیرومند فراگیری نداشت ، در حالی که آنچنان قدرتی بود که طی چهار صد سال در برابر امپراطوری روم و مهاجمان شرق و شمال ایستاده بود . ابن مقفع نوشته است که در آن زمان پنج زبان در ایران رایج بوده است : ( الفهلویه ، الدریه ، الفارسیه ، الخوزیه و السریانیه ) معنیش آن است که زبان مشترکی نبوده که همبستگی ملی را در خود تجسم دهد . در دوران بعد از اسلام ایرانی به این نقیصه پی برد ، و درست عکس آن را در پیش گرفت.
محمد علی اسلامی ندوشن
محمد علی اسلامی ندوشن