✍🏻 به مناسبت بزرگداشت شاعر بزرگ پارسی زبان ، رودکی ؛ روایتی از مشهورترین سروده این شاعر پارسی زبان
🎵 بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی
ریگ آموی و درشتی راه او
زیر پایم پرنیان آید همی ...
🎶 آب جیهون از نشاط روی دوست
خنگ ما را تا میان آید همی ...
بی شک ، خیلی از شما بزرگواران ، ترانه این قصیده که با صدای استاد غلامحسین بنان و به همراهی بانو مرضیه خوانده شده است را شنیده اید .
اما این قصیده مشهور رودکی ، به همان اندازه که خوش نوا و نغز است ، داستانی بسیار جالب و نغز نیز دارد ! که در ادامه به آن خواهیم پرداخت .
گویند امیر نصر سامانی ، به جهت تفریح و شکار و به همراه سپاهیان و وزیران خود ، روزی از پایتخت خویش یعنی شهر بخارا خارج گشت و چون به منزلگاه بادقیس رسید ؛ که مکانی آرام ، سرسبز و دارای هوای روح انگیزی بود ، دستور داد تا همگان در آن جا اطراق کنند و لشگریان و درباریان نیز چنین کردند .
اطراق امیر نصر در بادقیس همانا و طولانی شدن مدت اقامت او در آنجا نیز همانا!
مدت ۴ ماه بود که از اطراق امیر نصر و لشگریانش در این منزلگاه میگذشت .
درباریان و مقامات لشگری که از نابسامانی های ایجاد شده در اوضاع سیاسی کشور ناراضی بودند و در عین حال جرات ابراز آن را به امیر نصر نداشتند ، رودکی را فراخوانده و به او پیشنهاد دادند تا در ازای ۵ هزار دینار طلا ، شعری نغز بسراید تا امیر نصر دلتنگ بخارا گشته و به پایتخت برگردد .
رودکی نیز چنین کرد و قصیده بویِ جویِ مولیان را سراییده و در خدمت امیر آن را خواند .
روایت است که امیر نصر به محض شنیدن این قصیده ، چنان دلتنگ پایتخت خویش کردید که بدون کفش و رکاب ، سوار اسب خویش گشت و به تاخت بسوی بخارا بازگشت ، طوری که لشگریان و درباریان ، یک منزل از او عقب افتاده و با تاخیر به بخارا بازگشتند .
🎵 بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی
ریگ آموی و درشتی راه او
زیر پایم پرنیان آید همی ...
🎶 آب جیهون از نشاط روی دوست
خنگ ما را تا میان آید همی ...
بی شک ، خیلی از شما بزرگواران ، ترانه این قصیده که با صدای استاد غلامحسین بنان و به همراهی بانو مرضیه خوانده شده است را شنیده اید .
اما این قصیده مشهور رودکی ، به همان اندازه که خوش نوا و نغز است ، داستانی بسیار جالب و نغز نیز دارد ! که در ادامه به آن خواهیم پرداخت .
گویند امیر نصر سامانی ، به جهت تفریح و شکار و به همراه سپاهیان و وزیران خود ، روزی از پایتخت خویش یعنی شهر بخارا خارج گشت و چون به منزلگاه بادقیس رسید ؛ که مکانی آرام ، سرسبز و دارای هوای روح انگیزی بود ، دستور داد تا همگان در آن جا اطراق کنند و لشگریان و درباریان نیز چنین کردند .
اطراق امیر نصر در بادقیس همانا و طولانی شدن مدت اقامت او در آنجا نیز همانا!
مدت ۴ ماه بود که از اطراق امیر نصر و لشگریانش در این منزلگاه میگذشت .
درباریان و مقامات لشگری که از نابسامانی های ایجاد شده در اوضاع سیاسی کشور ناراضی بودند و در عین حال جرات ابراز آن را به امیر نصر نداشتند ، رودکی را فراخوانده و به او پیشنهاد دادند تا در ازای ۵ هزار دینار طلا ، شعری نغز بسراید تا امیر نصر دلتنگ بخارا گشته و به پایتخت برگردد .
رودکی نیز چنین کرد و قصیده بویِ جویِ مولیان را سراییده و در خدمت امیر آن را خواند .
روایت است که امیر نصر به محض شنیدن این قصیده ، چنان دلتنگ پایتخت خویش کردید که بدون کفش و رکاب ، سوار اسب خویش گشت و به تاخت بسوی بخارا بازگشت ، طوری که لشگریان و درباریان ، یک منزل از او عقب افتاده و با تاخیر به بخارا بازگشتند .