به عنوان کسی که مدیریت خوانده، وقتی در یک خانوادهی متوسطِ ۲۰ نفره نمیتوان برای رویدادهای سادهای مثل سالگرد فوت، هماهنگیهای لازم را ایجاد کرد، برای کوچکترین مسائل اختلافنظر پیش میآید و حتی برخی دیگران را تحقیر میکنند، نمیتوان انتظار داشت در مقیاس یک کشور همهچیز بهدرستی مدیریت شود.
بکی از اصول مهم مدیریت این است که رفتار سازمانهای بزرگ تا حدی بازتاب رفتار سازمانهای کوچک است. اگر در خانواده، تیم یا یک شرکت کوچک افراد نتوانند نقشهای خود را بپذیرند، هماهنگی ایجاد کنند و همکاری مؤثری داشته باشند، همین الگو میتواند در مقیاسهای بزرگتر نیز دیده شود.
البته یک کشور صرفاً یک خانوادهی بزرگ نیست و تفاوتهای مهمی با آن دارد. برای مثال، در یک خانواده ممکن است ساختار رسمی، قوانین مشخص یا تقسیم مسئولیت شفافی وجود نداشته باشد؛ در حالی که در یک کشور، وجود نهادها و سازوکارهای تصمیمگیری میتواند بسیاری از این مشکلات را مدیریت کند.
در نهایت، مدیریت خوب به این معنا نیست که همه بخواهند مدیر باشند؛ بلکه یعنی هر فرد بداند چه زمانی باید رهبری کند و چه زمانی از تصمیم جمعی تبعیت کند.
از سوی دیگر، اصلاح این وضعیت یکطرفه نیست. هم لازم است در سطح کشور، نهادها و سازوکارهای مدیریتی تقویت شوند و هم فرهنگ همکاری، مسئولیتپذیری و احترام متقابل در خانوادهها شکل بگیرد و اصلاح شود. این دو مسیر مکمل یکدیگرند و بدون توجه به هر دو، رسیدن به مدیریت کارآمد دشوار خواهد بود.
بکی از اصول مهم مدیریت این است که رفتار سازمانهای بزرگ تا حدی بازتاب رفتار سازمانهای کوچک است. اگر در خانواده، تیم یا یک شرکت کوچک افراد نتوانند نقشهای خود را بپذیرند، هماهنگی ایجاد کنند و همکاری مؤثری داشته باشند، همین الگو میتواند در مقیاسهای بزرگتر نیز دیده شود.
البته یک کشور صرفاً یک خانوادهی بزرگ نیست و تفاوتهای مهمی با آن دارد. برای مثال، در یک خانواده ممکن است ساختار رسمی، قوانین مشخص یا تقسیم مسئولیت شفافی وجود نداشته باشد؛ در حالی که در یک کشور، وجود نهادها و سازوکارهای تصمیمگیری میتواند بسیاری از این مشکلات را مدیریت کند.
در نهایت، مدیریت خوب به این معنا نیست که همه بخواهند مدیر باشند؛ بلکه یعنی هر فرد بداند چه زمانی باید رهبری کند و چه زمانی از تصمیم جمعی تبعیت کند.
از سوی دیگر، اصلاح این وضعیت یکطرفه نیست. هم لازم است در سطح کشور، نهادها و سازوکارهای مدیریتی تقویت شوند و هم فرهنگ همکاری، مسئولیتپذیری و احترام متقابل در خانوادهها شکل بگیرد و اصلاح شود. این دو مسیر مکمل یکدیگرند و بدون توجه به هر دو، رسیدن به مدیریت کارآمد دشوار خواهد بود.