6 𝖥𝗈𝗋﹕@alitcrow
سلایق متفاوتش همیشه مورد توجه دیگران قرار میگرفتو اون اصلا ازمورد توجه قرار گرفتن خوشش نمیومد میتونست قسم بخوره که هیچوقت برای حضوردر جمعیت احساس خوبی نداشت اماهربار مثل همیشه مجبور بود صبح زود به مدرسه بره و اینبار بیشتر از هر موقع دیگه ای نمیتونست احساساتش رو کنترل کنه خشم عصبانیت سردرگمیو کلافگی
بی حوصله روی نیمکتی که ترجیح میداد همیشه تنها روش بشینه دراز کشید و سرش رو به سمت چپ خم کرد توجهش به تکه کاغذی که به دیواره ی زیر میز چسبیده شده بود جلب شد به سختی کاغذ رو کند و شروع به خوندن متنی که روش نوشته شده بود کرد: امسال توی سال دو هزار و سیزده من اینجا درس میخونم راستش روز های خیلی خوبی رو نمیگذرونم فشار های درس هر روز بیشتر میشه مشکلاتم با خانواده و حتی مشکلات جسمیم نمیدونم چه کسی قراره این متن رو بخونه اما میخوام بدونی من الان، هر جا که هستم زندگی خوبی دارم درسته،من از اینده خبر ندارم اما هنوز چیزی به نام امید وجودم شعله وره من امید دارم به اینده به خودم به اینکه تمام تلاشم رو میکنم تا از پس مشکلات بربیام امید، هر سیاهی رو سفید میکنه
﹙امیدت،، برای تو﹚
𝖥𝗋𝗈𝗆﹕@BIackBloom
﹣𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖿𝗋𝗂𝖾𝗇𝖽, Henry.