خیلی قبلتر انگیزه ام از تلاش کردن و اون فکرای تو ذهنم اینطوری بود که
بخاطر کسایی که براشون مهمم ، بخاطر کسایی که برام زحمت کشیدن ، بخاطر همه کسایی که باورم دارن
اما وقتی یادگاری شکستو با خودت حمل کنی اونوقت میفهمی هیشکی دیگه بهت باور نداره ، حتی اگه تو حرف بهت بگن باورت داریم
اونجاست که فکرای خیلیا عوض میشه
بیشتر فکرشون میشه موفق شدن بخاطر کسایی که مسخره اش کردن ، بخاطر کسایی که خندیدن بهش ، بخاطر کسایی که تو روی آدم یا پشت سرش گفتن لیاقتشو نداره
بخاطر کسایی که براشون مهمم ، بخاطر کسایی که برام زحمت کشیدن ، بخاطر همه کسایی که باورم دارن
اما وقتی یادگاری شکستو با خودت حمل کنی اونوقت میفهمی هیشکی دیگه بهت باور نداره ، حتی اگه تو حرف بهت بگن باورت داریم
اونجاست که فکرای خیلیا عوض میشه
بیشتر فکرشون میشه موفق شدن بخاطر کسایی که مسخره اش کردن ، بخاطر کسایی که خندیدن بهش ، بخاطر کسایی که تو روی آدم یا پشت سرش گفتن لیاقتشو نداره