تاحالا خیلی پیش اومده دویدم ، جنگیدم ، خسته شدم ، بازم بلند شدم و از نو شروع کردم ...ولی هیچوقت نشده بود که همه چیز رو سراب ببینم ...
هرچی به گذشته ، به حال، به اینده نگاه میکنم همش رو سراب میبینم ... همه کوچه ها منتهی میشن به بن بست« هیچ» ...
تو کوچه پس کوچه ها دنبال خودم میگردم ... پیدا نمیکنم ...
چی باعث شده انقدر تغییر کنم ؟!
هرچی تقلا میکنم بیشتر تو گردباد حوادث و واقعیت ها فرو میرم ...
دستم رو تکون میدم تا کسی منو ببینه و اخرین لحظه ها نجاتم بده اما ...نیست ...هیچ کسی نیست ...
فکر میکنم ظرفیتم نزدیکه که تموم بشه و سرریز بشم ...
اون امید یک درصدی همیشگی داره محو میشه و من مثل کسی که میبینه عزیزش رفته لبه پرتگاه و میخواد بپره دارم خودم رو به اب و اتیش میزنم که نگهش دارم و جلوش رو بگیرم ... قسمش میدم و امید میدم به امید ...
اما هنوزم همون لبه پرتگاه ایستاده ...
چی باعث شده تو بهترین روزا و سرخوش ترین روزایی که باید داشته باشم ،تو روزایی که اسمون هر روزش اون رنگیه که دوست دارم ، دلم بگیره و خوب نشه ؟!
چی باعث شده وسط ظهر که تاحالا برام پیش نیومده بود انقدر دلگیر بشم ، انقدر بی تاب باشم ؟!
چرا زخم های کهنم این روزا بیشتر از همه خود نشون میدن ؟!
چرا عمق دلتنگیم حتی یه ذره هم کم نمیشه و هی بیشتر میشه و میاد تا گلوم و بیخیال من نمیشه ؟!
چرا نمیتونم از قلبم دست بکشم و بهش بی توجهی کنم ؟! مشت هاش داره وجودمو تخریب میکنه کاش اینو بفهمه ...
نمیدونم ... سردرگم و پریشونم ...
تلاش ها و منشا ارامش های قبلیم همه بی فایدن ... نهایتا برای یک روز جوابگو باشن ...
من خودم رو خیلی وقته فراموش کردم ..
اره ...من خودم رو خیلی وقته فراموش کردم ...
#بیتا_آرمان_نیا
#پریشان
@Bitazchannel🍃
هرچی به گذشته ، به حال، به اینده نگاه میکنم همش رو سراب میبینم ... همه کوچه ها منتهی میشن به بن بست« هیچ» ...
تو کوچه پس کوچه ها دنبال خودم میگردم ... پیدا نمیکنم ...
چی باعث شده انقدر تغییر کنم ؟!
هرچی تقلا میکنم بیشتر تو گردباد حوادث و واقعیت ها فرو میرم ...
دستم رو تکون میدم تا کسی منو ببینه و اخرین لحظه ها نجاتم بده اما ...نیست ...هیچ کسی نیست ...
فکر میکنم ظرفیتم نزدیکه که تموم بشه و سرریز بشم ...
اون امید یک درصدی همیشگی داره محو میشه و من مثل کسی که میبینه عزیزش رفته لبه پرتگاه و میخواد بپره دارم خودم رو به اب و اتیش میزنم که نگهش دارم و جلوش رو بگیرم ... قسمش میدم و امید میدم به امید ...
اما هنوزم همون لبه پرتگاه ایستاده ...
چی باعث شده تو بهترین روزا و سرخوش ترین روزایی که باید داشته باشم ،تو روزایی که اسمون هر روزش اون رنگیه که دوست دارم ، دلم بگیره و خوب نشه ؟!
چی باعث شده وسط ظهر که تاحالا برام پیش نیومده بود انقدر دلگیر بشم ، انقدر بی تاب باشم ؟!
چرا زخم های کهنم این روزا بیشتر از همه خود نشون میدن ؟!
چرا عمق دلتنگیم حتی یه ذره هم کم نمیشه و هی بیشتر میشه و میاد تا گلوم و بیخیال من نمیشه ؟!
چرا نمیتونم از قلبم دست بکشم و بهش بی توجهی کنم ؟! مشت هاش داره وجودمو تخریب میکنه کاش اینو بفهمه ...
نمیدونم ... سردرگم و پریشونم ...
تلاش ها و منشا ارامش های قبلیم همه بی فایدن ... نهایتا برای یک روز جوابگو باشن ...
من خودم رو خیلی وقته فراموش کردم ..
اره ...من خودم رو خیلی وقته فراموش کردم ...
#بیتا_آرمان_نیا
#پریشان
@Bitazchannel🍃