بعد از حادثه ی آتش سوزی که درمرکز شهر رخ داد و افراد زیادی کشته شدند، کارآگاه های شهر محکوم به پیدا کردن عامل این آتش سوزی شدند. مقامات بالای شهر جیمز میلر رو مسئول حل این پرونده کردند. هیچ سرنخ یا شاهدی برای پیدا کردن مجرم وجود نداشت. تنها چیزی که در پرونده بیان شده بود: در ساعت ۸ شب، فروشگاه مرکزی شهر به طور ناگهانی در آتش سوخت و جان افراد زیادی رو گرفت. تعداد کشته ها: 30 نفر زخمی: 40 برای بار چندم این پرونده و شاهدانش رو بررسی میکرد، اما به جوابی نمیرسید. انگار طوری برنامه ریزی شده بود که بدون هیچ سرنخی انجام بشه. یک برنامه ریزی دقیق و از پیش تعیین شده. پلیس و باقی مردم معتقد بودن که آتش سوزی غیرعمد بوده اما تنها کسی که مخالف بود جیمز بود. هرشب راست ساعت8، پاکت نامه ای دم در خونه اش ظاهر میشد. در نامه ی اول نوشته شده بود: - از آتیش بازی خوشت اومد کارآگاه؟ بعد از اولین نامه، هرشب نامه ی دیگه ای دریافت میکرد. محتوای تمامی نامه های بعدی عاشقانه بود. فرستنده ی هیچ یک از اونها هم معلوم نبود. در شب 30ام، همراه با نامه فرستنده ی نامه هم ظاهر شد. پسری جوان که با فاصله از در ایستاده بود. از چشمی در نگاه میکنه. کلاه مشکی که به سر گذاشته، چهره اش رو در تاریکی شب پوشونده و نمیتونه تشخیصش بده. جیمز دستش رو سمت اسلحه اش میبره قبل اینکه در خونه رو باز کنه که با شنیدن صداش، ناگهان متوقف میشه. پوزخند مرموزی میزنه: - نظرت درباره ی یک آتیش بازی دیگه چیه؟ قبل اینکه فرصتی برای واکنش دادن داشته باشه، صدای انفجار گوشش رو کر میکنه. گیج و منگ به دیوار تکیه میده. کل زندگیش جلوی چشمهاش درحال سوختن بود. برای باز کردن در تلاش میکنه اما بی فایده است. حتی پنجره ها هم از بیرون بسته شدن. دودی که به داخل ریه هاش میره و چشم هاش رو میسوزونه، غیرقابل تحمله. چشم هاش به آرومی بسته میشن و کف خونه میوفته. سرفه های پی در پی که میکنه، نشان دهنده ی آخرین جونی هست که توی بدنش باقی مونده. صدای قدم های استواری در فضا میپیچه. با چشم های نیمه بازش به روبرو نگاه میکنه. دوباره همون چهره و پوزخند... - هنوز برای مردن زوده جناب کارآگاه ...