روانشناسی میگه،
مردها گریه میکنن.
اصلا چرا گریه نکنن؟
مگه انسان نیستن؟
مگه احساسات ندارن؟
وقتی شاهد گریه‌ی پدر و مادرشون باشن، اشک خودشون هم درمیاد.
با اینکه همیشه به عنوان تکیه‌گاه استوار و محکم تلقی شدن، وقتی قلبشون بشکنه گریه میکنن خوب هم گریه میکنن.
زیر بار یه عالمه مسئولیت و وظیفه‌ان.
خانواده‌ی خودشون رو دارن و همچنان کسی رو ندارن که باهاش غمشون رو شریک بشن.
فقط اون حجم از فشاری که تحمل میکنن و دم نمیزنن رو درنظر بگیرید.
مردها بهترین بازیگرها هستند که پنهون کردن غمشون زیر یه لبخند شده براشون یه عادت.
پس ازتون خواهش میکنم، هيچ‌وقت هيچ‌وقت نگید که مردها گریه نمیکنن چون اونا گریه میکنن!
و این هیچ اشکالی نداره.
مردها گریه میکنن.
اصلا چرا گریه نکنن؟
مگه انسان نیستن؟
مگه احساسات ندارن؟
وقتی شاهد گریه‌ی پدر و مادرشون باشن، اشک خودشون هم درمیاد.
با اینکه همیشه به عنوان تکیه‌گاه استوار و محکم تلقی شدن، وقتی قلبشون بشکنه گریه میکنن خوب هم گریه میکنن.
زیر بار یه عالمه مسئولیت و وظیفه‌ان.
خانواده‌ی خودشون رو دارن و همچنان کسی رو ندارن که باهاش غمشون رو شریک بشن.
فقط اون حجم از فشاری که تحمل میکنن و دم نمیزنن رو درنظر بگیرید.
مردها بهترین بازیگرها هستند که پنهون کردن غمشون زیر یه لبخند شده براشون یه عادت.
پس ازتون خواهش میکنم، هيچ‌وقت هيچ‌وقت نگید که مردها گریه نمیکنن چون اونا گریه میکنن!
و این هیچ اشکالی نداره.