این دشت غم که میبینی همش مال منه.
این رشته هایی که مثل سیمای گره خورده هندزفرین که هیچوقت باز نمیشن فکرای منن.
اون خورده شیشه های اونطرف که رو زمین ریختن اونا خورده شیشه نیستن تیکه های قلب منن و هربار که قلبم شکست یه تیکه از روحمو به جاش اوردم، اما همون تیکه روحمم شکست و من موندم قلب و روحی که به این روز افتادن.
دریای اونسمت که داره خشک میشه رو ببین؛قطره قطرشو با اشکام کنار هم گذاشتم و الان که داره خشک میشه به این خاطرِ که دیگه برای گریه کردن زیادی غمگینم.
دنیای درون من اصلا قشنگ نیست.من هرروز و هرشب توی این جهنم درونم حبس شدم و تنهایی دارم با همه اینا سروکله میزنم و سعی میکنم که درستش کنم ولی باز کردن گره افکارم، بستن زخم پاهام موقع رد شدن از اون خورده شیشه ها و دیدن این فصل غم اندوه از وجودم.
این رشته هایی که مثل سیمای گره خورده هندزفرین که هیچوقت باز نمیشن فکرای منن.
اون خورده شیشه های اونطرف که رو زمین ریختن اونا خورده شیشه نیستن تیکه های قلب منن و هربار که قلبم شکست یه تیکه از روحمو به جاش اوردم، اما همون تیکه روحمم شکست و من موندم قلب و روحی که به این روز افتادن.
دریای اونسمت که داره خشک میشه رو ببین؛قطره قطرشو با اشکام کنار هم گذاشتم و الان که داره خشک میشه به این خاطرِ که دیگه برای گریه کردن زیادی غمگینم.
دنیای درون من اصلا قشنگ نیست.من هرروز و هرشب توی این جهنم درونم حبس شدم و تنهایی دارم با همه اینا سروکله میزنم و سعی میکنم که درستش کنم ولی باز کردن گره افکارم، بستن زخم پاهام موقع رد شدن از اون خورده شیشه ها و دیدن این فصل غم اندوه از وجودم.