🖤// میاد خونه، غماشو در میاره اویزون میکنه .
نگاهی به دور و بر میکنه، دیوارا بهش سلام میکنن و خودش به خودش خسته نباشید میگه .
گشنه اس .
پشت میز میشینه بغضاشو میخوره .
پا میشه تلویزیون رو روشن میکنه، رو یه مبل میوفته .
سردرد کتف درد و گردن خشک شده یار و یاور همیشگیش، کنارش میوفتن .
خاطراتشو پلی مبکنه؛ کانال به کانال، دونه به دونه و ریز به ریز همه اون فیلما رو میبینه .
حالت تهوع میگیره؛
میره و حماقتاشو بالا میاره
کار هر روزه
انگار این حماقتا باهاش یکی
شده.
راه میره محکم
انگار میخاد بگه دیوارا میبینین؟ من مثل همیشه محکم راه میرم
دو قدم بعدش
میوفته، همونجا دراز میکشه و به سقف نگاه میکنه
نیشخند .
نفس میکشه، با خودش میگه
«هنوز» نفس میکشه .
یعنی میرسه روزی که منم بمیرم؟ واقعیِ واقعی؟
خیال میاد؛ میشینه کنارش
و سرشو میگیره میزاره رو پاهاش .
نگاهش میکنه،
میفهمه سردرد داره و نوازش میخاد؛
اروم موهاشو نوازش میکنه
و بالاخره همونجا خوابش میبره. ៸៸
نگاهی به دور و بر میکنه، دیوارا بهش سلام میکنن و خودش به خودش خسته نباشید میگه .
گشنه اس .
پشت میز میشینه بغضاشو میخوره .
پا میشه تلویزیون رو روشن میکنه، رو یه مبل میوفته .
سردرد کتف درد و گردن خشک شده یار و یاور همیشگیش، کنارش میوفتن .
خاطراتشو پلی مبکنه؛ کانال به کانال، دونه به دونه و ریز به ریز همه اون فیلما رو میبینه .
حالت تهوع میگیره؛
میره و حماقتاشو بالا میاره
کار هر روزه
انگار این حماقتا باهاش یکی
شده.
راه میره محکم
انگار میخاد بگه دیوارا میبینین؟ من مثل همیشه محکم راه میرم
دو قدم بعدش
میوفته، همونجا دراز میکشه و به سقف نگاه میکنه
نیشخند .
نفس میکشه، با خودش میگه
«هنوز» نفس میکشه .
یعنی میرسه روزی که منم بمیرم؟ واقعیِ واقعی؟
خیال میاد؛ میشینه کنارش
و سرشو میگیره میزاره رو پاهاش .
نگاهش میکنه،
میفهمه سردرد داره و نوازش میخاد؛
اروم موهاشو نوازش میکنه
و بالاخره همونجا خوابش میبره. ៸៸