در رویاهای ناتمام از بدو تولد، برهی سفیدی در حال دویدن بود. از شکار شدن میترسید و حتی هیچوقت نمیخوابید. در خوابهایم راه میروم، صحبت میکنم، روی صندلی آشپزخانه به خواب میروم و تا جایی که از سرما بلرزم، از جایم بلند نمیشوم.
گاهی سایههایی میبینم، برخی از آنها نگاهم میکنند. آیا من همچنان در حال فرار از شکارچی هستم؟
شبها راه میروم، مانند سگها. سگها شبها نمیخوابند.
مرا چه مینامی؟ قربانی؟ از نوشتن با این زبان بیزارم اما کلمات دیگری ندارم.
مرا چه مینامی؟ همان هنگام که گلویم را بریدی و صدایم قطع شد، مرا چه نامیدی؟
گاهی سایههایی میبینم، برخی از آنها نگاهم میکنند. آیا من همچنان در حال فرار از شکارچی هستم؟
شبها راه میروم، مانند سگها. سگها شبها نمیخوابند.
مرا چه مینامی؟ قربانی؟ از نوشتن با این زبان بیزارم اما کلمات دیگری ندارم.
مرا چه مینامی؟ همان هنگام که گلویم را بریدی و صدایم قطع شد، مرا چه نامیدی؟