چه بزمي شود امشب به بهشت..
حافظ به پيشباز سياووش بر در ايستاده
بابا طاهر آب و جارو و گلاب پاشي مي كند
خيام سر خم گشاده.. به انتظار.. كه پياله ي اول به ميهمان تازه رسيده تعارف كند..
سعدي به صدر مصطبه ديوان اشعار گشاده
و مخده ها را براي ميهمان وارسي مي كند و چشمش به حافظ
كه بيقرار بر در ايستاده..
بر گوشه ي راست
جليل و فرهنگ يحياهاشان را كوك مي كنند
در گوشه ي چپ
حبيب و پرويز كمان ها به صمغ مي سايند..
در وسط محفل
بر قالي بهارستان..
مشكات و لطفي لبخند زنان اند به انتظار.. و ساز ها را به ملاطفت و ادب در آغوش مي فشرند..
رهي و فريدون ، سيگار دود مي كنند ..
پايور .. به شبهاي نيشابور مي انديشد..
بنان و طاهر زاده و ظلي سر در گوش قمر نجوا مي كنند..
حافظ قرار ندارد..
فرشتگان به گوشش چيزهايي مي گويند..
خواجه سر به سوي زمينيان مي چرخاند..
از لطفي مي پرسد ..
چه كرده اند اهل پارس با خويش مگر..
دستها به دعا فراز رفته..
ولي سياووش دل كنده ازيشان..
خسته اش كردند..نامردمان..
سرودش در گلو ناله كردند
ولي تمام شد ديگر..
پرويز جان.. آن شعری كه دادمت
سرودش كردي..
سازها برداريد..
و بنوازيد...
و خود شروع مي كند و بهشتيان همه در دم، با حافظ دم مي گيرند..
سياووش خسته از راه رسيد..
با لبخند شيطان شكنش
خسته و غبار آلود...
همه بر مي خيزند..
جز پرويز به پشت سنتور
سياووش به درگاه مي رسد
لطفي بلند بالاي بهشت نغمات مضراب دررراب مي كند
با اشاره حافظ
همه دم مي گيرند:
روز وصل دوستداران باد باد
ياااااااد باد
ياد باد آن روزگاران ياد باد
يااااد باد..
گر چه ياران فارغند از يااااااااد من
از من ايشان را هزاران ياد باد
يااااد باد...
سياووش مي خندد..
و به آغوش حافظ فرو مي شود..
و به اندرون مي رود
و بهشتيان در فراز مي كنند..
یادت گرامی اصالت هنر و ادب سرزمینم🌹🖤
@Dartarabto
حافظ به پيشباز سياووش بر در ايستاده
بابا طاهر آب و جارو و گلاب پاشي مي كند
خيام سر خم گشاده.. به انتظار.. كه پياله ي اول به ميهمان تازه رسيده تعارف كند..
سعدي به صدر مصطبه ديوان اشعار گشاده
و مخده ها را براي ميهمان وارسي مي كند و چشمش به حافظ
كه بيقرار بر در ايستاده..
بر گوشه ي راست
جليل و فرهنگ يحياهاشان را كوك مي كنند
در گوشه ي چپ
حبيب و پرويز كمان ها به صمغ مي سايند..
در وسط محفل
بر قالي بهارستان..
مشكات و لطفي لبخند زنان اند به انتظار.. و ساز ها را به ملاطفت و ادب در آغوش مي فشرند..
رهي و فريدون ، سيگار دود مي كنند ..
پايور .. به شبهاي نيشابور مي انديشد..
بنان و طاهر زاده و ظلي سر در گوش قمر نجوا مي كنند..
حافظ قرار ندارد..
فرشتگان به گوشش چيزهايي مي گويند..
خواجه سر به سوي زمينيان مي چرخاند..
از لطفي مي پرسد ..
چه كرده اند اهل پارس با خويش مگر..
دستها به دعا فراز رفته..
ولي سياووش دل كنده ازيشان..
خسته اش كردند..نامردمان..
سرودش در گلو ناله كردند
ولي تمام شد ديگر..
پرويز جان.. آن شعری كه دادمت
سرودش كردي..
سازها برداريد..
و بنوازيد...
و خود شروع مي كند و بهشتيان همه در دم، با حافظ دم مي گيرند..
سياووش خسته از راه رسيد..
با لبخند شيطان شكنش
خسته و غبار آلود...
همه بر مي خيزند..
جز پرويز به پشت سنتور
سياووش به درگاه مي رسد
لطفي بلند بالاي بهشت نغمات مضراب دررراب مي كند
با اشاره حافظ
همه دم مي گيرند:
روز وصل دوستداران باد باد
ياااااااد باد
ياد باد آن روزگاران ياد باد
يااااد باد..
گر چه ياران فارغند از يااااااااد من
از من ايشان را هزاران ياد باد
يااااد باد...
سياووش مي خندد..
و به آغوش حافظ فرو مي شود..
و به اندرون مي رود
و بهشتيان در فراز مي كنند..
یادت گرامی اصالت هنر و ادب سرزمینم🌹🖤
@Dartarabto