شب که میشه، سنگینی غمِ هزارسالهی بشر میاد روی سینهم. شاید این تیرگی رو ذرهذره از پدرانم در DNA به ارث بردم.
ترسی کهنه از تاریکی و وهم، از تنهایی، از نداشتنش، از نداشتنش…
شب به تنهایی خودش، مأمور بر آزار ماست
وای از آن ساعت که با غم هم تبانی میکند
|| #حسین_فروتن ||
@DastKhoun
ترسی کهنه از تاریکی و وهم، از تنهایی، از نداشتنش، از نداشتنش…
شب به تنهایی خودش، مأمور بر آزار ماست
وای از آن ساعت که با غم هم تبانی میکند
|| #حسین_فروتن ||
@DastKhoun