_اولین دیدارمون رو یادته؟ الان فکر کنم چند سال میگذره ولی من کاملا یادمه اون موقع چشمهای قشنگت میخندید و من با غرور کامل باهات صحبت میکردم اما تو بازهم من رو دوست داشتی و حالم رو خوب میکردی؛ یه جاده ی پر پیچ و خم رو پشت سر گذاشتیم، گاهی اوقات من واقعا طاقت نداشتم از دیدنم اینجوری عذاب بکشی برای همین تنهات میذاشتم اما الان که فکر میکنم میبینم اولین بار که دیدمت، هرگز فکرش رو نمیکردم تو همون کسی هستی که قراره بعدا بارها براش بمیرم...