دلخوشے هاے دختر حوّا ❣️


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


شنیده‌اے کہ تماشایـے است سوختنم؟
نبین
بسوز مسلمان،
شنیدن آسان است!

#ربابــ_ڪلامے

Related channels  |  Similar channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


صدای گرم استاد #شهریار
🍎 @Dokhtare_HAVva


اون یه نفری که شعر شکیبو خونده، منو نخونده و بعد چت رو خونده کیه ینی؟
چطو اینکارو میکنین خب😂😂


حواسم هس کہ امروز جمعہ‌س
گول این پستارو نخورین، اینا آرامش قبل طوفانن!


🔻
مگر من مرده باشم دست از عشق تو بردارم
غلط گفتم کہ بعد از مردنم هم دوستت دارم

کہ بعد از مردنم باغ شقایق مے‌شود خاکم
بہ این امید کہ روزے تو مے‌آیـے بہ دیدارم

#رباب_کلامی
🍎 @Dokhtare_HAVva


🔻
عشقت گناه بود ولی اشتباه نه
دست از خودم کشیدم و دست از گناه نه

در تیررس نشستم بلکه ببینے‌ام
ما را شکار کردے و ما را نگاه نه

گفتے مرا رها کن و برگرد جاده را
در عشق نیمہ‌جان شوم و نیمہ‌راه نه

هشیارء‌اش اجازه‌ے بوسہ بہ شب نداد
حالا شراب هست و جنون هست و ماه نه

از مرگ باک نیست کہ مستانہ زنده‌ام
عمرم تمام مے‌شود از غم... تباه نه!

آغوش باز کرده‌اے و چشم بسته‌اے
یعنے رسیده وقت وصال تو؟! آه... نه...

#نیلوفر_شکیب
🍎 @Dokhtare_HAVva


🔻
نگاه کرد بہ حالم،
نگاه کرد به مے
بہ گریہ گفتمش آرے طبیب من! آرے

#فرید_طهماسبی
🍎 @Dokhtare_HAVva


غروب پنجشنبہ و جمعہ چرا انقد وحشیہ؟
در حال حاضر در خودم توانایـے برپا کردن جنگ جهانے سوم رو مےبینم!
اونم فقط سر اینکہ چرا کف پیاده‌رو پر برگاے طلایـے نیست و بارون نمیزنہ و من نمےتونم برم توو حیاط پشت خوابگامون تو دانشگا الزهرا صداے خش خش برگاے زیر پام رو با ریتم سیاوش هماهنگ کنم کہ:
قصہ‌ے من و [خش] غم تو [خش]
قصہ‌ے گل و [خش] تگرگه [خش]
ترس بے‌تو [خش] زنده بودن [خش]
ترس لحــ [خش] ـــظہ‌هاے مرگہ [خش]
🍎 @Dokhtare_HAVva


یه فایل صوتی ام ازش دارم، معرکه‌س
منتاهاش بعدا که شهریار خونتون کم شد میفرستمش


🔻
ای که عیادتم کنے، فاتحہ نیز هم بخوان 😢
هو کہ ہه همت توأم جان برسد بہ جاودان

اے کہ بہ پیشواز تو جان من آمده بہ لب
[لازمه که بگم عاعخ]
بدرقہ کن تو هم بہ خاک این تن زار ناتوان

ای تو گل و بهار من، گر به مزارم آمدی
با دم گرم خود حزین، شعر خزان من بخوان 🥺

وه چہ بہ نرخ جان خود داروے تلخ مے‌خرید
بهر من و شفاے من شهد لبش بہ رایگان

نقش مزار من کنید این دو سخن کہ شهریار
با غم عشق زاده و با غم عشق داده جان

#شهریار
#روحت‌شاد‌شاعر
🍎 @Dokhtare_HAVva


آمممممااااا
اینو نتونستم بگذرم ازش👇


اینم که قبلا خودم زحمت تکراری شدنشو کشیده بودم


🔻
دیگه اینم خیلی لوث شده بنظرم، گفتم ارسال نکنمش

ازمن گذشت و من هم ازو بگذرم ولے
با چون منے بہ غیر محبت روا نبود..!!

🍎 @Dokhtare_HAVva


🔻
خواستم اینو بزارم:

بِرسان سلام ما را ، بہ رفوگرانِ هجران
کہ هنوز پاره‌ےِ دل دو سہ بخیہ کار دارد

گفتم لابد توو صد تا کانالی که عضوین هزاربار خوندینش
🍎 @Dokhtare_HAVva


🔻
امروز روز درگذشت #شهریار بود
اومدم اینو پست کنم:

ما درین عالم کہ خود کنج ملالے بیش نیست
عالمے داریم در کنج ملال خویشتن

دیدم تکراریه
🍎 @Dokhtare_HAVva


🔻
ناغافل یہ غمے بشینہ رو دلت کہ نفهمے یهو چہ مرگت شد...
اینجور وقتا فک کنم خدا دلش برام تنگ میشہ و میخاد برگردم رو تنظیمات کارخونہ
خب دورت بگردم، اگہ مارو فقط اونمدلے کہ خودت خواستے میخاے، پس آپشناے تغییرپذیرے مون چرا تیک خورده؟

حقیقتا اشرف مجبوراتیم...
🍎 @Dokhtare_HAVva


Forward from: يك حامد عسكري معمولي
تکلیف خیس خاطره هامان چه می شود؟


چهار سالم بود . محرم ها با مادرم می رفتیم روضه خانه خوشروها ؛ یک خانه با معماری قاجاری. منبر وسط قسمت زنانه بود . دور تا دور منبر زن ها می نشستند و همه طبیعتا با چادرهای مشکی . سید می‌رفت روی پله دوم منبر می‌نشست و تمام مدت با چشم بسته حرف می‌زد. من از حرف‌های سید هیچ نمی‌فهمیدم و مدام چشم می گرداندم تا ببینم پیرمرد چای‌گردان کی به ما می‌رسد . به من که می‌رسید می‌نشستم. خم می‌شد یک سینی مربعی برنجی کهنه با یک قندان کوچک که فقط سه حبه قند تویش جا می‌شد و یک غنچه گل محمدی تزئینش بود می‌گذاشت جلویم . قندها را می‌انداختم توی چای و داغی چای حلشان می‌کرد . بعد هم می‌زدم و نوبت مادرم بود که چای را در نعلبکی بریزد و جرعه جرعه به کامم بنشاند . آقا که می‌رفت توی روضه ، همه زن ها چادرهاشان را می‌کشیدند روی صورتشان و پرهیجان‌ترین صحنه چهارسالگی‌ام گر می‌گرفت. یک همهمه غریبی از خیمه خانه خوشروها شروع می‌شد و می‌رفت توی عرش ؛ همان جایی که سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است . این صحنه سوررئال ترین صحنه عمرم بود . چهارسالگی من می‌ایستاد و همه زن‌ها نشسته بودند و من زل می‌زدم به این رشته کوه‌های کوچولوی سیاه که گویی متراکم و فشرده از زمین روییده بودند و با زلزله کلمه‌های روضه سید ، تکان می‌خوردند و جلو و عقب می‌رفتند . یک وقت‌هایی هم در خانه خوشروها خوابم می‌برد و چادرم می‌شد خیمه‌ای که سایه‌اش روی شیطنت به خواب رفته‌ام می‌افتاد . یک وقت‌هایی پلک وا می‌کردم و می‌دیدم روی شانه مادرم در تاریکی زیر چادر ، انگار عقب عقب راه می‌‌رفتم و همه چیز از پشت سرم در می‌آمد و در پرسپکتیو مقابلم کوچک می شد . کاشوب در تمامی ذرات عالم است ...

هشت سالم بود . هر صبح اول بوی نفت می خزید زیر پره بینی ام و مغزم هشیار می شد که نیم ساعت دیگر باید بیدار شوی . بعد صدای سوت و جوش سماور نفتی صوراسرافیل بود برای من و برادر و خواهرهایم برای شروع یک روز دیگر مدرسه . من معمولا با همان بوی نفت بیدار می‌شدم ؛ ولی دوست داشتم مادرم دست روی صورتم بکشد و یک حامدجان بگوید و دلم ضعف برود و بعد بگویم چشم بیدارم. یک لقمه نان و پنیر یا نیمروی خشک و برشته شده جلویم بخزاند و بعد راهی مدرسه ام کند . آن روزها بم ما جولانگاه کاروان های قاچاق مواد مخدر بود . ماشین لخت می‌کردند ، بچه می‌دزدیدند ، آدم گروگان می بردند و هزار ذنب لایغفر دیگر ... یک وقت‌هایی که سوز هوا زیاد بود یا خبر نا امنی‌ای چیزی در بم می‌پیچید ، صبح‌ها می‌آمد مرا برساند مدرسه . تا مدرسه‌مان راهی نبود که تاکسی و سرویس بخواهد . پیاده می‌رفتیم . بال چادرش را وا می کرد من می‌رفتم زیر چادرش و راه می‌افتادیم سمت مدرسه و وای که چه تجربه مهیبی بود . یک لایه چادر مشکی می شد امن‌ترین اتاق ضد گلوله جهان و آرامشی نجیب می خزید زیر پوست هشت سالگی ام. گاهی چادرش ضخیم بود و هیچ نمی دیدم و با کلماتش هدایت می شدم ؛ فقط می گفت جوی آب است یا سنگ است یا جدول است، تا مدرسه صدا می شنیدم و بوی مادرم که توی مشامم هوریز می‌کرد . گاهی هم چادر نازک تری انتخاب می کرد و می‌شد سایه‌هایی گنگ و مواج را دید و فکر را به هزار سمت و سو برد . زن حواسش به غرورم بود . صد دویست متری مدرسه که می‌رسیدیم، به مردانگی‌ام احترام می‌گذاشت، بال چادرش را وا می‌کرد و من دوباره پلک می‌گشودم به دنیای ترسناک و کیف می کردم از این که این قدر من را بلد است. من آزادی نمی‌خواهم که با یوسف به زندانم... .
37 ساله‌ام . سی‌و هفت سالگی‌ام توی روزنامه کار می‌کند . عینک می زند . کتاب می خواند . قسط دارد و شلوغی مترو رنجش می‌دهد . سی و هفت سالگی‌ام از شما چه پنهان یک چادر مادر از سالهای هشت سالگی‌ام را آورده تهران یک وقت‌هایی که خیلی دلش بگیرد، شمد می‌کند رویش و می‌خزد زیر گل‌های حالا بور شده اش و آرام اشک می ریزد . برای منی که چادر مادرش دژ محکم و استواری بوده که پناه همه دلشوره‌هایش بوده، حالا سختش است در همین روزهای سی و هفت سالگی ببیند زنی(تو بخوان دختر یک وزیر که 30 سال است وزیر است) که تا پیش از این به دوربین (بی چادر و البته با حجاب)لبخندهالیوودی می‌زده، به دلیل چنگ زدن به بیت المال و فساد مالی و ربا و ... به چنگ قانون افتاده و حالا که در جلوی دوربین ها و دادگاه و قاضی باید راجع به این 185 میلیارد تومان به مردم توضیح بدهد ، چادر مشکی سر کرده و رویش را گرفته مثل همان زن های نجیب و عاشق خانه خوشروها ... شما که همه چیز دارید! شما که در ناز و #نعمت‌زاده شده اید ! ما دلمان به همین خاطرات خوش است. خاطرات ما را مسخره نکنید خانم.


🔻
جانم فداے زلف تو آن‌ دم کہ پُرسَمَت
کاین چیست؛ موےِ بافتہ؟ گویے کہ دامِ توست...

جناب #امیرخسرو_دهلوی
پیشونیتون بلند بوده بزرگوار، کہ معاصر ما نبودے و انقد دلبرانہ جواب گرفتے.😍👌
اگہ از دختراے حالا میپرسیدے این چیست، موے بافتہ؟ میگفتن پ ن پ طنابہ 😐
🍎 @Dokhtare_HAVva


🔻
تقریبا در همون راستا #حافظ جان میفرمان کہ:

روزگاریست کہ ما را نگران میدارے
مخلصان را نہ بہ وضع دگران میدارے

گوشہ‌ے چشم رضایـے بہ منت باز نشد
این چنین عزت صاحب نظران میدارے؟ 😒

#بیاوعزت‌ندار
🍎 @Dokhtare_HAVva


🔻
گاهے با شاعرا نامهربون باشین کہ ازین شعراے #آه‌ازنهادبلندکن بگن🤦🏻‍♀

روزے آخر یادِ ما
بر یادِ جانان بگذرد...!
#انوری
#آه
🍎 @Dokhtare_HAVva


Forward from: منادیان عرش عشق...
#پست_ویژه

✳️امر به منکر❗️

یک بار ایشان از خیابان عبور می کردند و در قهوه خانه ای، از گرام یا رادیو ترانه پخش می شد. مردم می روند و به قهوه خانه چی می گویند که آیت الله دارند می آیند. قهوه خانه چی دستگاه را خاموش می کند. مرحوم ابوی می روند و با صدای بلند می گویند: «روشن کنید. چرا خاموش کردید؟!» قهوه خانه چی می گوید: «آقا! ترانه بود؛ خوب نبود.» مرحوم ابوی می فرمایند: «ترسم از این است که روز قیامت خدا از من بپرسد: سعیدی، تو چه کردی که مردم از تو حساب می برند، ولی از من نمی برند؟» بدیهی است که چنین تذکری چه تأثیری دارد. به این ترتیب به افراد می-فهماند که چطور از مخلوق شرم می کنی و از خالق شرم نمی کنی؟

🌹شهید آیت الله سید مرتضی سعیدی🌹

📚شاهد یاران، ش ۳۲، ص ۵۸، به نقل از فرزند شهید

@monadianearsheshq

20 last posts shown.

62

subscribers
Channel statistics