•••
#Erikstheory
•••
اگه بخوایم یه موجود توی Supernatural رو پیدا کنیم که واقعاً هیچوقت توی چارچوب معمول قدرتها جا نشد، خیلیها سریع میرن سمت چاک، آمارا یا حتی Death. ولی یه اسم هست که هرچی سریال جلوتر رفت، عجیبتر شد: The Empty.
اولین بار جدی از فصل ۱۳ به بعد وارد بازی میشه، ولی چیزی که از همون لحظه تو ذوق میزنه اینه که هیچکس واقعا نمیتونه توضیح بده این “چیه”. نه بهشت، نه جهنم، نه بخشی از خلقت فرشتههاست، نه شیاطین. یه فضای خالص، تاریک، ساکت. جایی که فرشتهها و شیاطین بعد از مرگ نهایی اونجا میافتن و عملا از روایت حذف میشن.
همینجا یه شَک اولیه شکل میگیره: چرا همچین جایی اصلاً باید وجود داشته باشه اگه همه چیز زیر دست خالقه؟
چاک توی سریال بارها به عنوان نویسنده و خالق همهچیز معرفی میشه، ولی هیچوقت یه جمله واضح نمیگه که “من امپتی رو ساختم.” این حذف عمدی توی دیالوگها برای فندوم مهم شد. چون در دنیای Supernatural تقریبا هیچ چیزی “خارج از خلقت چاک” معرفی نمیشه مگر اینکه قراره مهم باشه.
وقتی امپتی حرف میزنه، یه لحن خاص داره. نه شبیه فرشتههاست، نه شیاطین، نه حتی Death. بیشتر شبیه یه قانون طبیعی بیطرفهست. یه چیزی که انگار از اول بوده و هیچوقت تصمیم نگرفته “کاری انجام بده”. خودش رو هم زیاد جدی نمیگیره. فقط میخواد بخوابه.
ولی نکتهای که باعث شکل گرفتن این تئوری شد یه جمله مشخصه. در یکی از تعاملات، امپتی اشاره میکنه که “قبل از خدا بوده”. حالا این جمله دقیقاً همون نقطهایه که فندوم رو نصف میکنه. یه گروه میگن این صرفاً استعارهست، یعنی قبل از مفهوم “خدای فعال در خلقت” بوده. یه گروه دیگه میگن اگه تحتاللفظی در نظرش بگیریم، یعنی امپتی بیرون از سیستم خلقت چاکه.
و اینجا بازی عوض میشه. چون اگر یه چیزی قبل از خدا وجود داشته باشه، دیگه بحث “قدرت بیشتر یا کمتر” نیست. بحث اینه که اصلاً توی همون hierarchy هستی یا نه.
از اینجا به بعد، فندوم شروع کرد به نگاه کردن به رفتار امپتی، نه فقط دیالوگها. چیزی که مشخصه اینه که امپتی هیچ سیستم اخلاقی نداره. بهشت و جهنم براش فرقی ندارن. فرشته و شیطان رو یکسان “ورودیهای مرده” میبینه. این خیلی مهمه چون کل ساختار Supernatural بر اساس دوگانه بهشت/جهنم ساخته شده. حتی مرگ هم به نوعی در همین سیستم کار میکنه. ولی امپتی انگار اصلاً توی این سیستم تعریف نشده.
1/2
#Erikstheory
•••
𝖶𝖺𝗌 𝖳𝗁𝖾 𝖤𝗆𝗉𝗍𝗒 𝗍𝗁𝖾 𝖱𝖾𝖺𝗅 𝖴𝗅𝗍𝗂𝗆𝖺𝗍𝖾 𝖯𝗈𝗐𝖾𝗋 𝗂𝗇 𝖲𝗎𝗉𝖾𝗋𝗇𝖺𝗍𝗎𝗋𝖺𝗅?
اگه بخوایم یه موجود توی Supernatural رو پیدا کنیم که واقعاً هیچوقت توی چارچوب معمول قدرتها جا نشد، خیلیها سریع میرن سمت چاک، آمارا یا حتی Death. ولی یه اسم هست که هرچی سریال جلوتر رفت، عجیبتر شد: The Empty.
اولین بار جدی از فصل ۱۳ به بعد وارد بازی میشه، ولی چیزی که از همون لحظه تو ذوق میزنه اینه که هیچکس واقعا نمیتونه توضیح بده این “چیه”. نه بهشت، نه جهنم، نه بخشی از خلقت فرشتههاست، نه شیاطین. یه فضای خالص، تاریک، ساکت. جایی که فرشتهها و شیاطین بعد از مرگ نهایی اونجا میافتن و عملا از روایت حذف میشن.
همینجا یه شَک اولیه شکل میگیره: چرا همچین جایی اصلاً باید وجود داشته باشه اگه همه چیز زیر دست خالقه؟
چاک توی سریال بارها به عنوان نویسنده و خالق همهچیز معرفی میشه، ولی هیچوقت یه جمله واضح نمیگه که “من امپتی رو ساختم.” این حذف عمدی توی دیالوگها برای فندوم مهم شد. چون در دنیای Supernatural تقریبا هیچ چیزی “خارج از خلقت چاک” معرفی نمیشه مگر اینکه قراره مهم باشه.
وقتی امپتی حرف میزنه، یه لحن خاص داره. نه شبیه فرشتههاست، نه شیاطین، نه حتی Death. بیشتر شبیه یه قانون طبیعی بیطرفهست. یه چیزی که انگار از اول بوده و هیچوقت تصمیم نگرفته “کاری انجام بده”. خودش رو هم زیاد جدی نمیگیره. فقط میخواد بخوابه.
ولی نکتهای که باعث شکل گرفتن این تئوری شد یه جمله مشخصه. در یکی از تعاملات، امپتی اشاره میکنه که “قبل از خدا بوده”. حالا این جمله دقیقاً همون نقطهایه که فندوم رو نصف میکنه. یه گروه میگن این صرفاً استعارهست، یعنی قبل از مفهوم “خدای فعال در خلقت” بوده. یه گروه دیگه میگن اگه تحتاللفظی در نظرش بگیریم، یعنی امپتی بیرون از سیستم خلقت چاکه.
و اینجا بازی عوض میشه. چون اگر یه چیزی قبل از خدا وجود داشته باشه، دیگه بحث “قدرت بیشتر یا کمتر” نیست. بحث اینه که اصلاً توی همون hierarchy هستی یا نه.
از اینجا به بعد، فندوم شروع کرد به نگاه کردن به رفتار امپتی، نه فقط دیالوگها. چیزی که مشخصه اینه که امپتی هیچ سیستم اخلاقی نداره. بهشت و جهنم براش فرقی ندارن. فرشته و شیطان رو یکسان “ورودیهای مرده” میبینه. این خیلی مهمه چون کل ساختار Supernatural بر اساس دوگانه بهشت/جهنم ساخته شده. حتی مرگ هم به نوعی در همین سیستم کار میکنه. ولی امپتی انگار اصلاً توی این سیستم تعریف نشده.
1/2