Scherzo [Sker - tso] [IT] :
۱.اسکرتسو در لغت بمعنای شوخ ، بذله گو ، حرف غیر جدی و ریشخند آمده است.
۲.اسکرتسو فُرمی سازی در موسیقی است که حالتی طنزآلود و همراه با شوخطبعی دارد. اسکرتسو که در پایان قرن هجدهم ظهور کرد در سونات و سمفونی جای منوئه [Menuet] را گرفت و اغلب بهعنوان بخشی از یک اثر بزرگتر مانند سمفونی یا سونات بهکار میرود (معمولاً در موومان سوم از چهار یا پنج موومان). اسکرتسو همچنین ممکن است یک قطعهٔ تکموومانهٔ دارای کیفیتی طنزآلود باشد. مبدع و پدیدآورندهٔ این فرم لودویگ وان بتهوون است، تا پیش از ابداع این فُرم، همانطور که در آثار ولفگانگ آمادئوس موتسارت، ژوزف هایدن و سایر مصنفانِ قبل از بتهوون میبینیم، از فُرم منوئه استفاده میشد.
اما اسکرتسوهای شوپَن بههیچوجه شباهتی به جُک ندارد، بلکه سه تا از چهار اسکرتسوهای وی، تاریک و دراماتیک هستند.
اسکرتسو شمارهی سه شوپن، کامل شده در سال 1839، مثل اسکرتسو شمارهی یک و دو تاریک نیست، و شکوه و بزرگی بتهوونمانندی دارد.
#آموزشی
@FerdowsMusicSA
۱.اسکرتسو در لغت بمعنای شوخ ، بذله گو ، حرف غیر جدی و ریشخند آمده است.
۲.اسکرتسو فُرمی سازی در موسیقی است که حالتی طنزآلود و همراه با شوخطبعی دارد. اسکرتسو که در پایان قرن هجدهم ظهور کرد در سونات و سمفونی جای منوئه [Menuet] را گرفت و اغلب بهعنوان بخشی از یک اثر بزرگتر مانند سمفونی یا سونات بهکار میرود (معمولاً در موومان سوم از چهار یا پنج موومان). اسکرتسو همچنین ممکن است یک قطعهٔ تکموومانهٔ دارای کیفیتی طنزآلود باشد. مبدع و پدیدآورندهٔ این فرم لودویگ وان بتهوون است، تا پیش از ابداع این فُرم، همانطور که در آثار ولفگانگ آمادئوس موتسارت، ژوزف هایدن و سایر مصنفانِ قبل از بتهوون میبینیم، از فُرم منوئه استفاده میشد.
اما اسکرتسوهای شوپَن بههیچوجه شباهتی به جُک ندارد، بلکه سه تا از چهار اسکرتسوهای وی، تاریک و دراماتیک هستند.
اسکرتسو شمارهی سه شوپن، کامل شده در سال 1839، مثل اسکرتسو شمارهی یک و دو تاریک نیست، و شکوه و بزرگی بتهوونمانندی دارد.
#آموزشی
@FerdowsMusicSA