12ـ اگه اخلاق مداری رو در سیاست به معنای مقید بودن به یک سری ازاصول وضوابط خاص وثابت درون عمل سیاسی ،فارغ از توجه به نتایج اون بدونیم ،اونوقت باید بگم که اخلاقی بودن در سیاست نه مفیده ونه ممکن!اگه قانون روکه میثاق مشترک افراد جامعه است بواسطه ی فلسفه ی وجودی اش کنار بگذاریم اونوقت با اطمینان بهت میگم که هیچ بسته ای از اصول و ضوابط اخلاقی درون سیاست وجود نداره که مقیّد بودن به اون ،همواره نتایج مفید وقابل دفاعی داشته باشه وتلاش برای پیدا کردن ویا تولید کردن چنین بسته ای رو هم بیهوده میبینم.این بیهودگی نه این بابته که تدوین وگرد آوری چنین اصول و ضوابطی کاری شاق و پیچیده است ، بلکه به این خاطر که فکر میکنم اگه در چنین تلاشی پیروز بشیم ،اونوقت بطور کامل از عرصه ی سیاست خارج شدیم، چرا که بی توجّهی به نتیجه ومقیّد بودن به اصول ،با فلسفه ی سیاست ورزی ناسازگار و بیگانه است!اما اگه اخلاقی بودن رو در معنای قدرت همدلی با دیگران ولحاظ کردن اونها درون رفتار سیاسی،تعریف کنیم،اونوقت فکر میکنم که بهتره از چنین اخلاقی دفاع کردوتا حد امکان به اون وفادار موند.اصولاًهمین طرز تلقّی از اخلاق و رعایت کردن اونه که میتونه تو رو از خیل سیاست بازانی که به آثار رفتارشون در زندگی انسان ها بی توجهّن متمایز کنه واین توانایی رو بتو بده که درون مسائل عمومی ،منافعت رو بصورت مشترک با دیگران تعریف کنی.اخلاقی بودن به این معنا در عرصه ی سیاست ایران اهمیّت بیشتری هم داره چرا که غالباً قواعد مناسب وقابل اتکائی درون بازی سیاست وجود نداره ودر نتیجه فعالین سیاسی بیشتر برمبنای ویژگی های شخصیتی واخلاقی خودشون بازی میکنندواین نقش اخلاق رو هم بیشتر میکنه.. @freezia
13ـ اگه من امروزم اینهمه حرف وتوصیه برای دهسال پیش خودش داره واینطور از موضع بالا به او نگاه میکنه ، پس تردید نکن که من دهسال بعد هم انتقادات و نصیحت های زیادی برای من امروز خواهد داشت وشاید هم از توصیه هائی که به گذشته ی خودم میکنم خنده ش بگیره ! حالا اگه این فاصله ی زمانی رو کمی بیشتر کنیم واز منظر من ی فرضی که صدها وهزارها ومیلیونها سال بعد وجود داره،به حالا نگاه کنیم میبینیم که چقدر وضعیت امروز غیرمنطقی و خنده داره! میدونم که کنار اومدن با این قضیه سخته (وباور کن که برای من همینطوره) ولی باید پذیرفت که نوع نگاه ما به مسائل سیاسی ، نقطه نظرات وایده هامون ،گرایشها وعلادق مون،راهکارها وراهبردهامون و در کل همه اونچه که به عنوان هویت سیاسی ما به حساب میاد،بشدت متاثر از تاریخ وجغرافیا ،جامعه ،گفتمان،خانواده ووکلی رخدادهای اتفاقّیه که مادرونش پرتاب شده ایم وبهتره که همیشه این وابستگی ،محدودیت ومتاثر بودن از اتفاق رو بخاطر داشته باشیم. اینکه یادمون باشه مسائلی که با اون روبروئیم والبته پاسخ هامون به این مسائل تنها درون این نسبیت قابل فهمه واینکه تلاش نکنیم فراسوی این بازی زمانمند وموقعیت محور ،به جایگاهی فرا زمانی-مکانی دست پیدا کنیم.حدقل فایده ای که میشه برای این نگاه متصور شد اینه که توانائی آدم رو در کنار اومدن ومدارای با انسان ها وایده ها،زیستن ها وکلاً هر پدیده ی متفاوتی بالا میبره ودرضمن حتّی مانع ازین میشه که بخودمون سخت بگیریم! نوعی هشیاری سبکبارانه ،متساهلانه و زیبا پسندانه در این نگاه هست که بنظرم خیلی بکار زندگی(اعم از خصوصی وعمومی)میاد! میدونم که این بند آخر دیگه زیادی فانتزی وفلسفی شده و بهت حق میدم که این بند رو کاملا ً ندیده بگیری،اما باور کن چون خیلی خاطرت رو میخواستم ، این قسمت آخر رو اضافه کردم!!.. @freezia
13ـ اگه من امروزم اینهمه حرف وتوصیه برای دهسال پیش خودش داره واینطور از موضع بالا به او نگاه میکنه ، پس تردید نکن که من دهسال بعد هم انتقادات و نصیحت های زیادی برای من امروز خواهد داشت وشاید هم از توصیه هائی که به گذشته ی خودم میکنم خنده ش بگیره ! حالا اگه این فاصله ی زمانی رو کمی بیشتر کنیم واز منظر من ی فرضی که صدها وهزارها ومیلیونها سال بعد وجود داره،به حالا نگاه کنیم میبینیم که چقدر وضعیت امروز غیرمنطقی و خنده داره! میدونم که کنار اومدن با این قضیه سخته (وباور کن که برای من همینطوره) ولی باید پذیرفت که نوع نگاه ما به مسائل سیاسی ، نقطه نظرات وایده هامون ،گرایشها وعلادق مون،راهکارها وراهبردهامون و در کل همه اونچه که به عنوان هویت سیاسی ما به حساب میاد،بشدت متاثر از تاریخ وجغرافیا ،جامعه ،گفتمان،خانواده ووکلی رخدادهای اتفاقّیه که مادرونش پرتاب شده ایم وبهتره که همیشه این وابستگی ،محدودیت ومتاثر بودن از اتفاق رو بخاطر داشته باشیم. اینکه یادمون باشه مسائلی که با اون روبروئیم والبته پاسخ هامون به این مسائل تنها درون این نسبیت قابل فهمه واینکه تلاش نکنیم فراسوی این بازی زمانمند وموقعیت محور ،به جایگاهی فرا زمانی-مکانی دست پیدا کنیم.حدقل فایده ای که میشه برای این نگاه متصور شد اینه که توانائی آدم رو در کنار اومدن ومدارای با انسان ها وایده ها،زیستن ها وکلاً هر پدیده ی متفاوتی بالا میبره ودرضمن حتّی مانع ازین میشه که بخودمون سخت بگیریم! نوعی هشیاری سبکبارانه ،متساهلانه و زیبا پسندانه در این نگاه هست که بنظرم خیلی بکار زندگی(اعم از خصوصی وعمومی)میاد! میدونم که این بند آخر دیگه زیادی فانتزی وفلسفی شده و بهت حق میدم که این بند رو کاملا ً ندیده بگیری،اما باور کن چون خیلی خاطرت رو میخواستم ، این قسمت آخر رو اضافه کردم!!.. @freezia