🪔پیرمرد پاسخ داد:«اهل خیلی جاها.»
جوانک گفت:«هیچکس نمیتواند اهل خیلی جاها باشد.من یک چوپانم و به جاهای بسیاری میروم.اما فقط اهل شهر کوچکی در نزدیکی دژ قدیمی هستم.»
_«در سالیم به دنیا آمده ام.»
لجاجت کرد:« شما در سالیم چه میکنید؟!»
پیرمرد برای نخستین بار خندید:«خب،من پادشاه سالیم هستم!»
جوانک اندیشید،مردم حرف های غریبی می زنند.گاهی بهتر است آدم ها مثل گوسفندها باشند که ساکتند و فقط دنبال آب و غذا هستند.یا بهتر است مثل کتاب ها باشند که وقتی دلش می خواهد گوش بدهد،داستان هایی باور نکردنی برایش تعریف می کنند.اما وقتی با آدم ها حرف می زنیم، چیزهایی میگویند که آدم نمیداند مکالمه را چطور ادامه دهد...
پیرمرد خم شد،تَرکه ای برداشت و شروع به نوشتن روی شن های میدان کرد.
چشم های جوان به زمینه خیره ماند.روی شن هایِ میدانِ اصلیِ آن شهر کوچک، نام پدر و مادرش را خواند.سرگذشت زندگی اش تا آن لحظه،بازی های کودکی اش.شب های سرد مدرسه ی الهیات را.چیزهایی را خواند که هرگز برای کسی بازگو نکرده بود،همچون روزی که برای شکار گوزن،اسلحه ی پدرش را دزدید...
[https://t.me/+hKAYRPT5jgplODJk]
┈┈┈━═ - ═━┈┈┈
[ @FudoshinChallenge ]
جوانک گفت:«هیچکس نمیتواند اهل خیلی جاها باشد.من یک چوپانم و به جاهای بسیاری میروم.اما فقط اهل شهر کوچکی در نزدیکی دژ قدیمی هستم.»
_«در سالیم به دنیا آمده ام.»
لجاجت کرد:« شما در سالیم چه میکنید؟!»
پیرمرد برای نخستین بار خندید:«خب،من پادشاه سالیم هستم!»
جوانک اندیشید،مردم حرف های غریبی می زنند.گاهی بهتر است آدم ها مثل گوسفندها باشند که ساکتند و فقط دنبال آب و غذا هستند.یا بهتر است مثل کتاب ها باشند که وقتی دلش می خواهد گوش بدهد،داستان هایی باور نکردنی برایش تعریف می کنند.اما وقتی با آدم ها حرف می زنیم، چیزهایی میگویند که آدم نمیداند مکالمه را چطور ادامه دهد...
پیرمرد خم شد،تَرکه ای برداشت و شروع به نوشتن روی شن های میدان کرد.
چشم های جوان به زمینه خیره ماند.روی شن هایِ میدانِ اصلیِ آن شهر کوچک، نام پدر و مادرش را خواند.سرگذشت زندگی اش تا آن لحظه،بازی های کودکی اش.شب های سرد مدرسه ی الهیات را.چیزهایی را خواند که هرگز برای کسی بازگو نکرده بود،همچون روزی که برای شکار گوزن،اسلحه ی پدرش را دزدید...
[https://t.me/+hKAYRPT5jgplODJk]
┈┈┈━═ - ═━┈┈┈
[ @FudoshinChallenge ]