┈𝑵𝘰𝘤𝘵𝘶𝘢𝘳𝘺汲


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified



Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


لردم!


Forward from: 𓄂 - Diako - 𓆃
Video is unavailable for watching
Show in Telegram
- بعد از مدت ها یک چالش نزاریم؟

این پیام رو فوروارد کنین دیلیتون، یا اگه دیلی ندارین توی پیویم اگر هم پیویم رو ندارین توی ناشناس آیدی و اسم و سنتون رو بگین که بر اساس شناختی که ازتون دارم، وایبی که بهم میدین و... بهتون یکی از کرکتر های مورتال کامبت رو نسبت بدم و بعد اونایی که به نظرم بهم میان(نه خود کرکتر، خود شخص) رو باهم شیپ میکنم‌.
تروخدا اگه دیلیتون پرایوته بگین تو ناشناس آیدی و لینکشو.

جواب ها:

https://t.me/+M0Y4-W2ZVq42ZWNh


#Challenge

@DiakoKaren | دیاکو


امروز سرم شلوغ بود نتونستم به اندازه کافی بنویسم
انشاالله فردا


‌╭─ .꒷𝔉𝔬𝔯 𝔘─💍
╰───────╯

با کشیدن آه عمیقی، درحالی که شمع دان روی میز نیمی از اتاق را روشن کرده به آرامی خود را از روی میز پایین میکشم و می ایستم و با حالتی بی حوصله درطول اتاق قدم میزنم و دستکشم را روی دستم سفت میکنم.

-البته همه ی شکار هام همیشه اونطور که باید هم پیش نمیرفته ..‌.گاها شکار حتی چیزی برای به غنیمت برداشتن هم از خودش به جا نمیزاشت ...مثلا همونباری که منو برای سر درآوردن از راز عمارتشون استخدام کرده بودن!، واقعا عمارت عجیبی بود ...با اینکه بیش از اندازه بزرگ بود ولی چیزی جز یه زوج پولدار و چندتا خدمتکار و یه باغبون نداشت.
البته با اون عروسک های خیمه شب بازیش هم اگه هرکسی اونجارو ترک میکرد یا حاضر نمیشد مستخدمش شه واقعا حق داشت!
شب ها عروسک ها جون میگرفتن و با ملودی لالایی که معلوم نبود از کجا بلند میشه میرقصیدن. با چشمای خودم دیدم! چند شبم رو‌ اونجا گذروندم برای حل کردن مسئله ولی انگار گم و گور کردن و آتیش زدن عروسک ها هیچ فایده ای نداشت، اونا همیشه برمیگشتن.
تقریبا داشتم ناامید میشدم تا اینکه با لوسی آشنا شدم، یکی از خدمتکارای اونجا که حامله بود. واقعا عجیبه مگه نه؟ یه زن حامله خدمتکار همچین خونه ای باشه؟ گرچه وقتی به نوشیدن یه فنجون چای دعوتش کردم و همچیز رو برام توضیح داد داستان کمی منطقی تر شد ...از اونجایی که شوهرش اونجا کار میکرده اون هم بجبور بوده همونجا ساکن شه ...عجب شوهر دلسوزی! حتی یه هیولا هم نمیتونه زن حاملشو کتک بزنه ...همونجا بود که لوسی ازم خواست تا حلقه ی ازدواجی که توی دعوا با شوهرش داخل زیرزمین عمارت انداخته بود رو براش بیارم. کار آسونی بنظر میرسید ...ولی خب هرچقدر که کف زیرزمین رو گشتم چیزی پیدا نکردم ...پس چندتا از جعبه های انبار شده رو باز کردم، بلکه یکی اون رو داخل جعبه ها انداخته باشه. تقریبا هم درست حدس زده بودم ...حلقه رو پیدا کردم، ولی درست کنار وسایل سیسمونی و یه دفترچه خاطرات و یه عکس.

کف دستم را روی صورتم قرار میدهم و با چشمانی بسته تیز و ریز میخندم و سپس به سمت او برمیگردم.

-من واقعا آدم فضولی ام! اینبار برگ برندمم همین بود! فکر میکنی عکسی که دیدم چی بود؟! اون یه عکس سیاه و سفید از عروسی صاحب عمارت و زنش بود! اما نه زن فعلی!، اینبار لوسی تو لباس عروس قرار داشت.
با دیدن اون عکس واقعا گیج شده بودم تا اینکه شروع کردم به خوندن دفترچه ی خاطراتش، خاطرات دختری به اسم لوسی که برای مدتی معشوقه ی مرد اشراف زاده شده بود، دختری که عاشق ساختن عروسک و اجرا کردن نمایش های خیمه شب بازی بود! ولی جالبتر از هر جایی آخرای خاطراتش بود...دقیق یادمه چی نوشته بود! «من واقعا عاشق رابرتم ...عاشق اون و هدیه که داخل شکمم به جا گذاشته ...دلم نمیخواد اینکارو‌ کنم ولی مجبورم ...مجبورم فردا بهش هشدار بدم که اگه به خیانت کردن با اون زن بهم ادامه بده طلاق میگیرم و نیمی از دارایی هاش رو برای خودم میکنم. حتی اگه دیگه منو دوست نداشته باشه ...میدونم وابسته ی ثروتشه ...برمیگرده ...» و آخرین نوشته ی این دفترچه با صراحت برام توضیح داد که صاحب عمارت ثروتش رو‌ حتی بیشتر از جون همسرش دوست داشته!
زن بیچاره ...بعد از اون دیگه لوسی رو‌ داخل امارت ندیدم ...میدونستم که به نحوی باید به آرامش میرسوندمش ...پس عروسک های خیمه شب بازیش رو جایی نزدیک به عمارت خاک کردم و سنگ قبری براشون گذاشتم ...و از اون به بعد دیگه خبری از عروسک های رقاصه نبود.


╰─────────🖇 ּ ֹ៸៸

" 𝔑𝔬 ℑ𝔱𝔢𝔪𝔰 𝔴𝔢𝔯𝔢 𝔣𝔬𝔲𝔫𝔡 " –


‌╭─ .꒷𝔉𝔬𝔯 𝔘─🦂
╰───────╯

-اوه! مطمئنم سردیس بغلیش توجهتو جلب کرده! حق هم داری، دیدن سردیس شیری که صورت انسان داره اصلا چیز عادیی نیست.

سرم را آنقدر به عقب خم میکنم که سلاح های روی دیوار پشت سرم را ببینم و به آنها اشاره میکنم.

-کشتن این یکی واقعا کار سخت و خطرناکی بود! تنها شکاری بود که برای کشتنش مجبور شدم از نیزه و سپر استفاده کنم!

نگاهم را دوباره به او هدیه میدهم و با آب و تاب و هیجان به تعریف کرده داستانم برایش ادامه میدهم.

-البته از اول هم اونقدرا ترسناک و خطرناک نبوده ...یه روز یکی از مقامات سلطنتی یه توله شیر رو به یکی از دختر های اشراف زاده هدیه میکنه، یه توله شیر سرخ رنگ که دمی شبیه به دم عقرب داشت. اوایل نکته ی قابل توجهی بنظر نمیومد ولی هرچی زمان بیشتر میگذره اون توله مانتیکور بزرگتر و عجیبتر از یه شیر عادی میشه.
بعد از سالها حالا اون تبدیل به شیر بزرگی شده بود که اجازه نمیداد هیچ مردی به اربابش نزدیک شه، خوی وحشیی که داشت سرِ زبان درباریان افتاده بود ولی از اونجایی که کوچکترین آسیبی به اربابش نمیرسوند، اهمیتی نداشت. اون دختر اشراف زاده هر روز و همیشه نازش رو میکشید، تا اینکه یه روز شاهزاده خانم تصمیم میگیره ازدواج کنه ولی از اونجایی که شیر اجازه ی نزدیک شدن معشوقه اش به اون رو نمیداد مجبور میشه برای اولینبار اون رو زنجیر کنه.
بهرحال ...از بخت بدِ دخترک، مانتیکور زنجیر پاره میکنه و وسط مراسم عروسی درحالی که عروس و دوماد داشتن میرقصیدن، معشوقه ی عروس رو جلوی چشماش زنده زنده میخوره.

بی صدا درحالی که به جلو خم میشوم تارهای موی سیاهم پرده ی قسمتی از صورتم میشوند لبخند کریهی میزنم.

- حتی سربازا هم نمیتونن جلوش رو بگیرن، و اینجاست که شکارچی هیولا ها استخدام میشه تا اون شیر رو از پا دربیاره!
دخترک بیچاره ...اول معشوقه اش رو از دست داد و حالا مجبور بود حیوون خونگی مورد علاقشو از دست بده ...بازهم جلوی چشم هاش! شیر حتی برای یک ثانیه هم ازش جدا نمیشد!

╰─────────🖇 ּ ֹ៸៸

" 𝔄 ℌ𝔢𝔞𝔡 𝔒𝔣 𝔞 𝔐𝔞𝔫𝔱𝔦𝔠𝔬𝔯𝔢 " 𝘪𝘴 𝘪𝘯 𝑪𝘰𝘭𝘭𝘦𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯


‌╭─ .꒷𝔉𝔬𝔯 𝔘─🎪
╰───────╯

خنجر بین انگشتانم را به سمت بالا پرتاب میکنم تا بصورت عمودی با نوک تیغه اش روی میز فرو برود و خود را روی میز بالا میکشم و با نشستن روی لبه ی آن شمعدان را هم رویش میگذارم.

-برای فعلا از راه رفتن و نشون دادن استوانه های شیشه ای خسته شدم، چطوره یه نگاهی به اون بالا بندازیم...

با چشمانی باریک درحالی که متفکرانه دستی روی چونه میکشم انگشت اشاره ام را به سمت سر دیس ها و تابلو های روی دیوار میکشم و برای جستجو جهتش را بین آنها تغییر میدهم تا اینکه چشمم به قالب طلایی میخورد.

-اونیکی! اون گوشه رو میبینی؟ همون تابلویی که بجای طرح و نگاشی یک جفت بال سرخ رو داخل خودش جا داده! اگه بیشتر دقت کنی دستای ریز با ناخونای تیز تهه بالشم میبینی!

با برداشتن شمع و گرفتن آن به سمت قاب شعله هایش چنان زبانه میکشند که گویا شعله های مشعل اند و نه شمع.

-حالا بهانه ای نداری! این جزو معدود شکار هایی هست که دلم براش سوخت...بخاطر شکل و شمایل عجیب و سرگرم کنندش بیشتر عمرش رو‌ به بردگی داخل یه سیرک گذرونده بود ...، فکرشو بکن! سیرک! جایی که صدها انسان کریه جمع میشن تا همه باهم تورو مسخره کنن و بهت بخندن! بنظر من مکانی غم انگیز تر از سیرک وجود نداره...
تمام عمرش رو همچین جایی گذروند ...تا اینکه یه روز تصمیم گرفت فرار کنه و طبق معمول کسی جز من نبود که برای پیدا کردنش اجیر شه! صاحب سیرک واقعا پول زیادی رو برای پیدا کردن اون هارپی بهم پیشنهاد داد ...پس منم یه جستجوی دقیق رو برای پیدا کردنش ترتیب دادم ولی انگار آب شده بود و رفته بود زیر زمین، پس من هم بعد از هفته ها جستجو تصمیم گرفتم ناموفق بودن ماموریت رو به اطلاع رئیس سیرک برسونم.
بعدش میدونی چیشد؟ حتی فکرشم نمیکنی! وقتی برگشتم دیدم شکارِ ما وسط چادر خالی سیرک، رئیس رو تیکه تیکه کرده و با ناله و جیغ های گوش خراش میخورتش، اگه درست یادم باشه بی وقفه این رو تکرار میکرد که ...«تو زندگی من رو نابود کردی! تو خانواده ام رو برای همیشه ازم گرفتی! لعنت به تو...!!!».

چهره ی بی خیالی به خود گرفته و درحالی که به او نگاه میکردم شانه بالا میندازم.

-راستشو بخوای دلم میخواست کل بدنش رو تاکسیدرمی کنم اما وقتی اونطور به سمتم حمله ور شد و زخمیم کرد چاره ای جز تقسیم کردن سینش به دو قسمت نداشتم!


╰─────────🖇 ּ ֹ៸៸

" 𝔄 𝔓𝔞𝔦𝔯 𝔒𝔣 ℌ𝔞𝔯𝔭𝔶 𝔚𝔦𝔫𝔤𝔰 " 𝘪𝘴 𝘪𝘯 𝑪𝘰𝘭𝘭𝘦𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯


‌╭─ .꒷𝔉𝔬𝔯 𝔘─🥀
╰───────╯

با برداشتن آرنجم از قفسه ی کلکسیون چند قدمی ادامه میدهم و و با رسیدن به استوانه ی بعدی برای چند ثانیه متفکرانه به آن زل میزنم، گویا داستان دندان نیش را از یاد برده بودم پس شمع سه پایه را روی یکی از قفسه های خالی قرار میدهم و با برداشتن سر پوش استوانه، دندان را با وسواس از الکل بیرون میکشم و به کمک نور سرخ شمع آن را بررسی میکنم و لحظه ای دیگر از هیجان چشم هایم درخشان و لبخندم پررنگ میشود.

-یکی از بهترین انتخاب های زندگیم همین شوآف از کلکسیونم بود! واقعا حیف میشد اگه داستان به این جذابی رو برای همیشه از یاد میبردم.

با برگشتنم سمتش نور شمع پشت سرم باعث میشود سایه ای پررنگ تمام صورتم را برایش بپوشاند*

-اینیکی حتی بعد از مرگش هم برام دردسر ساخت با اینکه کشتنش اونقدرا هم سخت نبود، سفارش مرگ اینیکی رو از یه فاحشه گرفتم یکی از فاحشه های خودش! با فاحشه خونه و لاتاریی که داشت واقعا شهرت و پول خوبی برای خودش بهم زده بود... مخصوصا فاحشه خونه که اسباب عشق و حال خودش هم شده بود!

با خنده ای تیز و تو گلویی شمع را از روی قفسه برمیدارم و به سمت کلکسیون سلاح ها راه می‌افتم و همانطور که به دنبال سلاخ مخصوصم میگردم ادامه میدهم.

-اگه درست یادم باشه اون معشوقه ای که منو بسیج کشتنش کرد معشوقه ی مورد علاقش بود ...یجورایی فقط مخصوص خودش بود، البته از اونجایی که من یه قاتل نبودم اول کارو‌ قبول نکردم تا اینکه راز بزرگ کنت رو برام برملا کرد!
بهرحال مثل اینکه وقتی کنت نوزاد زن رو‌ ازش برای خودش گرفته، تازه مادر هم تصمیم گرفته به هر قیمتی که شده بچشو برگردونه.
آخرسر من هم با هزار داستان تونستم وارد کاخ کنت شم ولی وقتی رسیدم کمی دیر شده بود ...مثل اینکه کنت وقتی فهمیده بود این بچه حاصل چیزی جز خیانت نیست و بویی از خون اصیل خودش نبرده تصمیم میگیره خونش رو تا آخرین قطره بمکه.
ایناها! خودشه!

از داخل یکی از کشو های کارم خنجری نقره ای که مرز دسته و تیغه اش به طرح خار های گل رز مزین شده بود را بیرون میکشم.

- با همین خنجر از پشت قلب اون ومپایر که خودشو یه انسان جا زده بود رو شکافتم!


╰─────────🖇 ּ ֹ៸៸

" 𝔄 𝔙𝔞𝔪𝔭𝔦𝔯𝔢'𝔰 𝔗𝔢𝔢𝔱𝔥 " 𝘪𝘴 𝘪𝘯 𝑪𝘰𝘭𝘭𝘦𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯


‌╭─ .꒷𝔉𝔬𝔯 𝔘─🔪
╰───────╯

نظم فرضی ای که همیشه حکم فرمای ترتیب کارهایم بود مرا وادار میکند تا بدون توجه به داستان، مستقیم سراغ استوانه ی بقلی بروم و با برداشتن استوانه ورقه ی برنزه رنگی که داخل آن حبس شده بود را با کمی وسواس به دست بگیرم و از داستانش خنده ای توگلویی سر دهم.

-اینیکی! این مثل قبلی داستان خیلی لطیف و گوش نوازی نداره!
چندسال پیش بود که هر چند روز یه بار بچه های خردسال حومه ی شهر بدون هیچ دلیلی ناپدید میشدن، اولش خیلی مهم نبوده اما وقتی تعداد مفقود شده ها بیشتر شد مردم شروع کردن به ساختن شایعه درباره ی یه هیولا! بهرحال من هم سربازی بودم که از طرف یکی از والدین برای پیدا کردن بچشون استخدام شده بودم. طولی نکشید که با شبونه قدم زدن تو حومه ی شهر و کمین کردن، متوجه شدم خبری از هیولا نیست. کسی که جلوی چشمام بچه رو دزدید چیزی نبود جز یه پیرزن!
بهرحال هرطور شده خونه اش رو پیدا کردم و با یه تبر، آماده در خونشو شکوندم تا از وسط دو نیمش کنم، ولی خبری از جنازه و عجوزه نبود، یه زن زیبا و بهت زده که بنظر فقط میخواست چرم حیوون روی طناب پهن کنه‌.
با خودم گفتم شاید اشتباه ردشو زدم ولی وقتی متوجه شدم چیزایی که داشت پهن میکرد پوست برنزه شده ی بچه ها بودن نه چرم حیوانات یکم دیر شده بود!

با آهی عمیق پوست را سر جای اولش برمیگردانم و با برگشتن به سمت او آرنجم را به قفسه تکیه میدهم*

-بهرحال هرطور که شده اونو زمین گیر کردم ولی چون خبری از بچهه نبود منم پولی گیرم نیومد! پس یه تیکه از اون پوستایی که قرار بود به عنوان لباس دوخته شن رو برداشتم!
گرچه هیچوقت نفهمیدم اونی که گفتم چی بود ...یه هیولا یا جادوگر، یا مادر فرزند مرده ای که به بقیه حسادت میکرد.



╰─────────🖇 ּ ֹ៸៸

" 𝔅𝔞𝔟𝔶 𝔖𝔨𝔦𝔫𝔰 𝔣𝔯𝔬𝔪 𝔅𝔩𝔞𝔠𝔨 𝔄𝔫𝔫𝔦𝔰 " 𝘪𝘴 𝘪𝘯 𝑪𝘰𝘭𝘭𝘦𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯


‌╭─ .꒷𝔉𝔬𝔯 𝔘─🍵
╰───────╯

با جرقه زدن فندک طلایی و عتیقه ، شعله قرمز به نرمی شمع مقابلش را روشن کرده و نوری هرچند ضعیف به فضای تاریک اتاق می‌بخشد.
با کنار گذاشتن فندک، پایه سه شاخه و برنجی شمعدان رو برمیدارم و حرکت میکنم.
-چرا بهت زده بنظر میای؟! اصلا بزار کلکسیونمو نشونت بدم، حداقل باعث میشه گذر زمان رو احساس نکنیم!

درحالی که دست آزادم را پشت کمرم قفل کرده ام قدم زنان به سمت قفسه های روی دیوار میروم و نگاهی گذرا و متفکرانه به استوانه های شیشه ای روی آنها میندازم تا یکی از بهترین داستان هارا برای شروع بحث انتخاب کنم، همانطور که موازی با قفسه قدم میزنم و انگشت اشاره ام را روی تک تک استوانه ها میکشم بالاخره چشمم به انتخاب مناسبم میفتد.
شمعدان برنجی را همراه شمع های سوزان داخلش روی میز کوچیکی که کنار قفسه بود قرار میدم، زیر سایه استوانه های شیشه ای و سر حیوانات روی دیوار، با چشم هایی درخشان و نیشخندی ریز استوانه ای که حصار حلقه ای طلایین که به زمردی زیبا مزین شده بود را برمیدارم و با درآوردن دستکش چرمیدام حلقه رو ظریف بین انگشت هایم میگیرم و به آن اشاره میکنم.
حلقه ای ساده اما با ظاهری گران قیمت، مشخص بود دست انسان توانایی ساختش را نداشت و تنها تک نگینی سبز و کوچک روی حلقه خودنمایی می‌کرد.

-بزار از اینیکی شروع کنیم ...گرچه یه شکار واقعی به حساب نمیومد ولی خب ...زحمت دست یافتن بهش صد برابر یه شکار بود.
گذشتن از اون تله های کار گذاشته شده توی قلعه ای که داخل درخت طلسم شده ساخته شده بود واقعا هم سخت بود! البته درخت از اول اونطور طلسم شده نبود...، در واقع من این حلقه رو از باقی مونده اسکلت آخرین پادشاه الف ها برداشتم ، جسدش حتی بعد از مرگ هم صحنه جالبی خلق کرده بود... دست های ناتوانی که به سمت معشوقش دراز کرده بود ، همراه بدنش گرفتار شاخه و ریشه درختان شده بود و در همون حالت هم پوسیده بود، انگار تا ابدیت حتی بعد از مرگش هم حق نداشت معشوقش رو لمس کنه.
داستان واضحی از سرگذشتش وجود نداره، اما افسانه ها میگن پادشاه عاشق زنی غیر الف شده بود، با اینکه عشق دو طرفه ای داشتن اما روز عروسیشون درخت ها و جنگل از این عروسی به غضب میان و تصمیم میگیرن در حالی که اون رو بین شاخه هاشون زندانی کردن معشوقه اش رو جلوی چشم هاش بکشن، اینطور میشه که پادشاه قبل از مرگش اونها و جنگل رو نفرین میکنه، به نظرت عشق این پادشاه چه موجودی بوده که جنگلش حاضر شده تنها پادشاهش رو به خاطرش قربانی کنه ؟

ابرویی بالا میندازم و با پوزخند همیشگیم بعد از نشون دادن حلقه بهش با پوشیدن دستکشم اون رو داخل استوانه اش برمیگردونم*

-به من که گفته بودن برداشتن حلقه ی ازدواجشون ادم رو طلسم میکنه! ولی من که چیزیم نشد، بگذریم! بریم سراغ بعدی.


╰─────────🖇 ּ ֹ៸៸

" 𝔄𝔫 𝔈𝔩𝔣 𝔰 ℜ𝔦𝔫𝔤 " 𝘪𝘴 𝘪𝘯 𝑪𝘰𝘭𝘭𝘦𝘤𝘵𝘪𝘰𝘯


گرچه خودم ممبری ندارم که بره


Forward from: 𝑫𝒐𝒑𝒂𝒎𝒊𝒏𝒆 ✧
...60 بشیم؟




‌꒷꒦𝕮𝐡𝐚𝐥𝐥𝐞𝐧𝐠𝐞⸼⁺ ─╮

៸៸این پیامو فور کنین دیلی هاتون، تا من به عنوان یه شکارچی موجودات افسانه ای، بهتون بگم که به عنوان شکارم، چه موجودی بودید و به چه دلیل شکارتون میکردم، چه قسمتی از بدنتون رو توی کلکسیونم نگه داشتم و نحوه ی شکار شدنتون رو شرح بدم(امکان داره از دستم فرار هم کنید).
ָ࣪ ˖🗝 ៸៸پرایوت ها لینک چنلشون رو به ناشناسم بفرستن.

ָ࣪ ˖🗝៸៸لیمیت 20 نفر (آشنا ها نو لیمیتن).


میخرم برات‌


Video is unavailable for watching
Show in Telegram


می‌خوام.


تا وقتی این ویو هست ادم استخر میخواد چیکار


...


Forward from: 𝐌organa


و در نهایت هم قانع نشه که دارن سهم تو و خیلیارو میخورن😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂

20 last posts shown.

32

subscribers
Channel statistics