تو باشی، قهوهای باشد، کنارش فال هم باشد
و در فنجانِ تلخم ذرهای اقبال هم باشد
چه میخواهد مگر دیوانهای مثلِ من از دنیا؟
در اوجِ قلهای باشد، به پشتش بال هم باشد
من از خاطر نخواهم برد، رنگ چشمهایت را
عسل فاسد نخواهد شد، اگر صد سال هم باشد!
و در فنجانِ تلخم ذرهای اقبال هم باشد
چه میخواهد مگر دیوانهای مثلِ من از دنیا؟
در اوجِ قلهای باشد، به پشتش بال هم باشد
من از خاطر نخواهم برد، رنگ چشمهایت را
عسل فاسد نخواهد شد، اگر صد سال هم باشد!