به نظر رالز وجود طبقات (نابرابری) اجتماعی با وجود برابری در آزادی و حقوق فردی هماهنگ است. بنابراین وی اصول عدالت مورد نظر خود را دربارهی جوامع دارای نظام سرمایهداری به کار میبرد؛ و به موجب آن اصول، الگویی ممکن از جامعهای عادله بهدست میدهد. ویژگیهای عمدهی حکومت لیبرال– دموکراتیک که اصول عدالت مورد نظر رالز را اجرا میکند اینهاست: کوشش در نظارت بر اقتصاد آزاد از طریق وضع مالیات و انتقال درآمدها،حفظ رقابت در بازار، استفادهی کامل از منابع توزیع ثروت، تأمین حداقل معیشت، ایجاد برابری در فرصتها (از جمله در آموزش عمومی)، جلوگیری از تمرکز قدرت, به سود آزادی و برابری فرصتها. بنابراین از نظر اقتصادی، نظام سرمایهداری خصوصی و آزادی بازار کار و سرمایه همچنان برقرار است. بدینسان نابرابری در درآمدها و در بهرهمندی طبقات مختلف عادلانه و موجه است، در صورتی که منطبق با اصل دوم عدالت باشد. به موجب این اصل، نابرابری وقتی عادلانه و موجه است که تقلیل آن موجب وخیمتر شدن وضع تهیدستان شود. فرض رالز در اینجا این است که «نابرابری مورد انتظار انگیزهای میشود تا اقتصاد کارایی بیشتری پیدا کند و شتاب پیشرفت صنعتی افزایش یابد؛ و نتیجهی همهی اینها این است که دستآوردهای مادی و غیرمادی در کل نظام توزیع میشود.» از همین رو کاهش نابرابری نهایتاً مانع بهبود وضع طبقات پایین میشود. چون همه انتظار نابرابری دارند و به انگیزهی آن کار میکنند، جلوگیری از پیدایش و تداوم نابرابری زیانبار خواهد بود. به همین دلیل، رالز تأکید میکند که مداخلهی دولت در توزیع اقتصادی و کار بازار باید به حدی باشد که به کارایی و رشد نظام اقتصادی آسیب نرساند. نابرابری درآمدها بهمنزلهی انگیزهی کار و تولید همواره ضروری خواهد بود.
تاریخ اندیشههای سیاسی در قرن بیستم, حسین بشیریه
╌ ────────┈
֔ 📚⡇ #فلسفه
گروه دپارتمان علمی | کانال دپارتمان علمی
اخبار دانشگاه گیلان | گروه دانشجویان دانشگاه
تاریخ اندیشههای سیاسی در قرن بیستم, حسین بشیریه
╌ ────────┈
֔ 📚⡇ #فلسفه
گروه دپارتمان علمی | کانال دپارتمان علمی
اخبار دانشگاه گیلان | گروه دانشجویان دانشگاه