دلم میخواست برات از دوست داشتم بنویسم.
از اینکه تو منو نجات دادی، از سختیها و دردها فراریم دادی،زخم بالهام رو بستی و بهم گفتی همیشه کنارم میمونی.
ولی دوباره بین تمام سختیها رهام کردی،یه درد به بقیه دردهام اضافه کردی،بالهام رو شکستی و بهم گفتی دیگه قرار نیست دوستم داشته باشی
من دلم میخواست راجب تمام قشنگیهای وجودت بنویسم
اما منو ببخش،نمیتونم.
من یکبار نوشتم و از اون دوست داشتن فقط نوشتهها باقی موند و همون نوشته ها الان شده سوهان روحم،هرشب خواب رو از چشمام میگیره و اشک رو جایگزینش میکنه.
از اینکه تو منو نجات دادی، از سختیها و دردها فراریم دادی،زخم بالهام رو بستی و بهم گفتی همیشه کنارم میمونی.
ولی دوباره بین تمام سختیها رهام کردی،یه درد به بقیه دردهام اضافه کردی،بالهام رو شکستی و بهم گفتی دیگه قرار نیست دوستم داشته باشی
من دلم میخواست راجب تمام قشنگیهای وجودت بنویسم
اما منو ببخش،نمیتونم.
من یکبار نوشتم و از اون دوست داشتن فقط نوشتهها باقی موند و همون نوشته ها الان شده سوهان روحم،هرشب خواب رو از چشمام میگیره و اشک رو جایگزینش میکنه.