امروز در جامعه ما تفاوت زیادی میان دخترانی که تعلیم و تربیت درست دیدهاند و آنهایی که از آموزش دور ماندهاند دیده میشود. بعضی از دختران، حتی اگر در مکتب یا دانشگاه نرفته باشند، باحیا، باحجاب، با عزت، با عفت بااستعداد و دخترِ زندگیاند — یعنی قدر خود را میدانند و به ارزشهای اخلاقی و خانوادگی احترام میگذارند.
اما متأسفانه در کنار آنها، دخترانی هم هستند که با وجود تحصیلات بالا، از فرهنگ، حیا عزت نفس فاصله گرفتهاند. گاهی دیده میشود که بعضی از آنها به جای اینکه علم را وسیلهی رشد و تعالی خود بسازند، آن را به ابزاری برای ظاهرسازی اجسام، به فاحیشه سازی، بی احترامی به مردان خونه، فاصله گرفتن از ارزشها تبدیل کردهاند.
تعلیم واقعی فقط یاد گرفتن خواندن و نوشتن نیست، بلکه باید همراه با تربیت، اخلاق، عزت، عفت، حیا و حجاب احترام و درک معنای انسانیت باشد. اگر علم با اخلاق همراه نباشد، نه تنها سودی ندارد، بلکه گاهی باعث غرور، بیفرهنگی و از بین رفتن عزت حیا عفت میشود.
اما متأسفانه در کنار آنها، دخترانی هم هستند که با وجود تحصیلات بالا، از فرهنگ، حیا عزت نفس فاصله گرفتهاند. گاهی دیده میشود که بعضی از آنها به جای اینکه علم را وسیلهی رشد و تعالی خود بسازند، آن را به ابزاری برای ظاهرسازی اجسام، به فاحیشه سازی، بی احترامی به مردان خونه، فاصله گرفتن از ارزشها تبدیل کردهاند.
تعلیم واقعی فقط یاد گرفتن خواندن و نوشتن نیست، بلکه باید همراه با تربیت، اخلاق، عزت، عفت، حیا و حجاب احترام و درک معنای انسانیت باشد. اگر علم با اخلاق همراه نباشد، نه تنها سودی ندارد، بلکه گاهی باعث غرور، بیفرهنگی و از بین رفتن عزت حیا عفت میشود.