اخیرا بازار نقد جوکهای قومی رواج یافته است. جوکهای قومی باید زمانی به صورت جدی نقد میشد که ترکها از گذشته خود بیخبر نگه داشته شده بودند و تحقیر همه جانبه زبان، فرهنگ و تاریخ آنان از سوی محققان دانشگاهی، نویسندگان، روزنامهنگاران، کتب درسی و ...، همچنین نا آگاهی از حقوق شهروندی سبب میشد آنها در بیشتر موارد اعتماد به نفس کافی برای دفاع از خود نداشته باشند. در کنار این مسائل، آگاهی سایر شهروندان ایرانی و آشنایی آنها با اصول اخلاقی جهان جدید سبب کمرنگ شدن هر چه بیشتر این جوکها شد و اکنون جز در اکانتهای مستعار شبکههای اجتماعی شاید نتوان سراغی از این نوع جوکها گرفت.
مسئله امروز ترکها و سایر اتنیکهای ایرانی نقد جوکهای قومی از سوی روشنفکران و رسانههای ایرانی نیست، که این فضیلت را در زمان خود از دست دادهاند و نمره منفی گرفتهاند. بلکه مسئله امروز این است که شما تا چه اندازه به حقوق واقعی اتنیکهای غیر فارس معتقدید و این اعتقاد تا چه اندازه با این اصل موسوم به اصل زرین اخلاق تطابق دارد: آنچه برای خود میپسندی، برای دیگران هم بپسند.
مسئله امروز ترکها و سایر اتنیکهای ایرانی نقد جوکهای قومی از سوی روشنفکران و رسانههای ایرانی نیست، که این فضیلت را در زمان خود از دست دادهاند و نمره منفی گرفتهاند. بلکه مسئله امروز این است که شما تا چه اندازه به حقوق واقعی اتنیکهای غیر فارس معتقدید و این اعتقاد تا چه اندازه با این اصل موسوم به اصل زرین اخلاق تطابق دارد: آنچه برای خود میپسندی، برای دیگران هم بپسند.