Forward from: Aris’s home
چشمانش به وسعت آسمان زیبایی داشت، صدای خنده های مسریاش گویی آوای پرندگان بود، همانقدر زیبا و آرامش بخش. حتی موقعی که اشک ها گونههایش را خیس میکردند، باز هم زیبا بود، گویی فرشته یا الههای زیبارو بود. موهایش، لبخند روی لب هایش، مژه هایش که هنگام پلک زدن گونه هایش را نوازش میکردند، همه نشان از زیبایی او داشتند، چنان زیبا بود که کسی قادر به انکار آن نبود.