خونه کوچیک بود. نمیشد توش قهر کرد، نمیشد قهر و کش داد، نمیشد از هم دور شد.
خونه نمیذاشت. وقت قهر تنگ تر میشد. روشن تر میشد. اتاقاش به هم نزدیک میشد. از هر طرف میرفتیم میخوردیم تو دل هم. دلمون دردش میگرفت. هرکسی دل اون یکی و میگرفت تو دستش و نوازش کنون رد میشد.
لوس میشد. لوله هاش نشت میکردن. کلیدش تو قفل میشکست. فیوزش میپرید سرمون تو تاریکی میخورد تو سر هم. خندمون میگرفت. هرکی خندشو میخورد. خندش تو شکمش میدوید. داد میزد من و بیار بیرون اینجا تاریکه.
گرم میشد، سرد میشد، بالش میشد، نرم میشد، فرش میشد، جمع میشد. قهر نشده، فردا میشد.
خونه نمیذاشت. وقت قهر تنگ تر میشد. روشن تر میشد. اتاقاش به هم نزدیک میشد. از هر طرف میرفتیم میخوردیم تو دل هم. دلمون دردش میگرفت. هرکسی دل اون یکی و میگرفت تو دستش و نوازش کنون رد میشد.
لوس میشد. لوله هاش نشت میکردن. کلیدش تو قفل میشکست. فیوزش میپرید سرمون تو تاریکی میخورد تو سر هم. خندمون میگرفت. هرکی خندشو میخورد. خندش تو شکمش میدوید. داد میزد من و بیار بیرون اینجا تاریکه.
گرم میشد، سرد میشد، بالش میشد، نرم میشد، فرش میشد، جمع میشد. قهر نشده، فردا میشد.