Ah yes the ادامه بحث
طراحی muscle memory خاص میخواد. مثل بازی کردن میمونه
هرچقدر بیسیک هاش رو هم بدونید جای کنترل خط و اجراشو نمیگیره. اسون میکنه ولی نمیگیره به هیچ وجه
از تمرین اصلا اصلا غافل نباشید. حتی اگه چرتو پرت بزنه یا حوصله سربر باشه
بعد ی مدت دست که راه میوفته طرف شروع میکنه اشتایل خودشو اروم میسازه. تو بازیم همینه که طرف ی کاراکتر/کلاس رو یاد میگیره و خودش شروع میکنه اون رو بازی میکنه
میگه من مثلا از فلان چیز خوشم نمیاد ولی اینو دوست دارم
من دوست دارم فلان جور پوست بکشم
من دوست دارم فلان مدل چشم بکشم
من دوس دارم از مسیر دوم راش بدم به ابجکتیو🤣 you know what I mean
هرچی روزانه بیشتر تمرین داشته باشید سریعتر کنترل دستتون میاد
حالا درسته ممکنه تو پروژه های مختلف سطح کنترل برای هرکس متفاوت باشه. یروز پا میشید میبینید هر پوزی میتونید بکشید فرداش دستتون به طراحیم نمیره. طبیعیه این
حتما استراحت کنید بینشون. انالیز کنید تو اون مدت که چجوری میشد فلان چیز رو بهتر کرد. چجوری میشه فلان متریال رو بهتر رندر کرد. درمورد نور و سایه و نور های مختلف استادی کنید exc exc
اصلا از ریسک کردن نترسید. حتی اگه گند زدید فدای سرتون. مهم اینه که سعی کردید تو اون مورد و تجربشو بدست اوردید. همون muscle memory که هرچی بیشتر بهش پرداخته شه بهتر درمیاد
و اگه حس ترس دارید بدونید که حتی ارتیستای خفن و پرو هم داعم درحال یادگیری هستن. از پیشرفت و یادگیری اصلا نترسید. ولی برای اون نیازمند نقدپذیر بودنه. از نقد اصلا نترسید (ولی یادتون هم باشه همه نقد ها ممکنه خوب نباشن)

بعدا درمورد نقد کردن و روشا درستش هم میریم تو بحث اگ بخواید