تو رو
با خطای ساده می‌کشم
درست شبیه خودم
درست شبیه دنیام

کرما
سیبو ول نمی‌کنن برن
منم که کرما رو نمی‌خورم
دیگه پیر شدیم کنار هم

یادمه
چشمات آبی بودن یه روز
امیدوارم
آبی باشن هنوز

زمان
همه چی رو عوض کرده
اون چمنزاری که ترکش کردی
حالا یه حجم خالی و سرده

اون
همه روزا و شادی
اون رنگایی که یادش دادی
همه رو فراموش کرده

دیگه عادت کردم
به این تنهایی
به یه آسمون
بدون پرنده‌هایی
که می‌رن با تو
تو
تو