يه روزي ميرسه كه هممون ميفهميم چقد فرصت باهم بودن و لذت بردن از هم ميتونه كوتاه باشه،اون موقعس كه ديگه هيچ كاري نميتونيم بكنيم!جز نگاه كردن به عكسا و شنيدن صداها و مرور كردن خاطرات؛شايد الان قدره همو ندونيم و فكر كنيم وبگيم الان وقت هست براي ديدنش،شنيدنش.اما نه هميشه وقت نيس!