محققان روش جدیدی برای واکسیناسیون ازطریق بینی ایجاد کرده اند که می تواند منجر به محافظت بهتری در برابر پاتوژنهایی مانند ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) و SARS-CoV-2 شود(ویروسی که باعث COVID-19 می شود).این فناوری، پاسخ های ایمنی قوی ای را در موش ها و نخستی ها ایجاد کرده است.
در طول تاریخ، ساخت موفقیت آمیز واکسنهای بینی، که از طریق نبولایزر یا اسپری منتقل میشوند دشواربوده است زیرا مخاط بینی معمولاً اجزای واکسن مانند آنتی ژن های پروتئینی را قبل از اینکه بتوانند به بافت های زیرین دسترسی پیدا کنند تا سلول های ایمنی بدن را فعال کنند، تجزیه می کند.
با این حال، واکسن های بینی پتانسیل ایجاد ایمنی بیشتری نسبت به واکسن هایی که با سوزن تزریق میشوند را دارند، زیرا برای بسیاری از بیماریهایی که از طریق دستگاه تنفسی فوقانی منتقل میشوند، مانند COVID-19، واکسنهای بینی پتانسیل ایجاد پاسخهای ایمنی در نواحی دقیق عفونت مانند بینی، دهان و ریهها را دارند. با این حال بیشتر آنها از پاتوژنهای زنده ی ضعیف شده استفاده میکنند که نمیتوان آنها را به افرادی که دارای نقص ایمنی هستند تزریق کرد.
بریتانی هارتول، استادیار دانشگاه مینه سوتا و تیمش راهی برای کمک به آنتی ژن های واکسن برای دور زدن موانع مخاطی بینی با مهندسی کردن آنها برای اتصال به پروتئینی به نام آلبومین، که به طور طبیعی در بدن انسان وجود دارد و توانایی دور زدن این موانع را دارد، یافته اند، که آنتی ژنها میتوانند روی آلبومین حرکت کنند تا به مقصد خود که بافتهای ایمنی زیرین بینی است برسند تا شروع به فعالسازی پاسخ ایمنی کنند.
بریتانی هارتول میگوید: «واکسنهایی که تزریق میشوند معمولاً در جهت ایجاد ایمنی در این بافتهای مخاطی نیستند و بیشتر در جهت ایجاد مصونیت در خون اند ، به نوعی مانند یک دفاع پشتیبان عمل میکنند. اما ایده ی ایجاد مصونیت در نواحی مخاطی، مانند بینی، این است که بیشتر یک دفاع خط مقدم ایجاد می کند که می تواند بهتر در برابرانتقال این بیماری ها محافظت کند و همچنین پاسخ های آنتی بادی بسیار قوی ای در خون نیز فعال شود».
هارتول به مطالعه و توسعه این فناوری جدید واکسن در آزمایشگاه خود در دانشگاه شهرهای دوقلوی مینه سوتا ادامه می دهد و امیدوار است در آینده آن را با سایر بیماری ها و بیماری ها تطبیق دهد.
مترجم:مهشاد یزدانی
#تیم_اخبار
منبع:
https://www.sciencedaily.com/releases/2022/08/220810105212.htm
در طول تاریخ، ساخت موفقیت آمیز واکسنهای بینی، که از طریق نبولایزر یا اسپری منتقل میشوند دشواربوده است زیرا مخاط بینی معمولاً اجزای واکسن مانند آنتی ژن های پروتئینی را قبل از اینکه بتوانند به بافت های زیرین دسترسی پیدا کنند تا سلول های ایمنی بدن را فعال کنند، تجزیه می کند.
با این حال، واکسن های بینی پتانسیل ایجاد ایمنی بیشتری نسبت به واکسن هایی که با سوزن تزریق میشوند را دارند، زیرا برای بسیاری از بیماریهایی که از طریق دستگاه تنفسی فوقانی منتقل میشوند، مانند COVID-19، واکسنهای بینی پتانسیل ایجاد پاسخهای ایمنی در نواحی دقیق عفونت مانند بینی، دهان و ریهها را دارند. با این حال بیشتر آنها از پاتوژنهای زنده ی ضعیف شده استفاده میکنند که نمیتوان آنها را به افرادی که دارای نقص ایمنی هستند تزریق کرد.
بریتانی هارتول، استادیار دانشگاه مینه سوتا و تیمش راهی برای کمک به آنتی ژن های واکسن برای دور زدن موانع مخاطی بینی با مهندسی کردن آنها برای اتصال به پروتئینی به نام آلبومین، که به طور طبیعی در بدن انسان وجود دارد و توانایی دور زدن این موانع را دارد، یافته اند، که آنتی ژنها میتوانند روی آلبومین حرکت کنند تا به مقصد خود که بافتهای ایمنی زیرین بینی است برسند تا شروع به فعالسازی پاسخ ایمنی کنند.
بریتانی هارتول میگوید: «واکسنهایی که تزریق میشوند معمولاً در جهت ایجاد ایمنی در این بافتهای مخاطی نیستند و بیشتر در جهت ایجاد مصونیت در خون اند ، به نوعی مانند یک دفاع پشتیبان عمل میکنند. اما ایده ی ایجاد مصونیت در نواحی مخاطی، مانند بینی، این است که بیشتر یک دفاع خط مقدم ایجاد می کند که می تواند بهتر در برابرانتقال این بیماری ها محافظت کند و همچنین پاسخ های آنتی بادی بسیار قوی ای در خون نیز فعال شود».
هارتول به مطالعه و توسعه این فناوری جدید واکسن در آزمایشگاه خود در دانشگاه شهرهای دوقلوی مینه سوتا ادامه می دهد و امیدوار است در آینده آن را با سایر بیماری ها و بیماری ها تطبیق دهد.
مترجم:مهشاد یزدانی
#تیم_اخبار
منبع:
https://www.sciencedaily.com/releases/2022/08/220810105212.htm