باد خزان میآید و میرود
ولی بخت سیه من،
نه میرود،
نه میآید،
چون سایهای سرد و خاموش
بر شونههایم آویخته
همچون نفرینی کهنه،
در رگ و جانم ریخته.
شب خوش
ولی بخت سیه من،
نه میرود،
نه میآید،
چون سایهای سرد و خاموش
بر شونههایم آویخته
همچون نفرینی کهنه،
در رگ و جانم ریخته.
شب خوش