اما اگر آن ترکِ شیرازی بدست آرد دلِ ما را
به خالِ هندویش بخشم، تمامِ عشــقِ دنیا را.
هر آن کس چیز میبخشد به دور از لاف میبخشد.
نه چون حافظ که میبخشد سمرقند و بخارا را.
نه چون صائب که میبخشد سر و دست و تن و پا
را، نه چون شهریار که میبخشد تمامِ روح و اجزا را.
به دور از لاف میبخشم، تمامِ عشق دنیا را.