خیالتان را راحت کنم؟ اگر تمام عمر و با تمام دقت و اهتمام هم تلاش کنید و تمام نکات باب سلیقه‌ی آدم‌ها را رعایت کنید، نمی‌توانید آن‌ها را قانع کنید که شما را انسان خوبی بدانند یا کاری کنید که دوستتان داشته‌باشند، هر کار هم که بکنید همیشه کسانی خواهندبود که از شما بیزار باشند، رفتار و سبک زیست شما را نپسندند یا شما را انسان خوبی به شمار نیاورند. پس عمرتان را روی راضی کردن و به چشمِ آدم‌ها آمدن و دوست داشته‌ شدن تلف نکنید. جوری زندگی کنید که حالتان خوب باشد، آرامش داشته‌باشید، از دید خودتان بهترین باشید و هر روز تلاش کنید برای آدم بهتری شدن، نه به منزله‌ی جلب رضایت آدم‌ها! برای اینکه آخر شب‌ها که آسمان تاریک بود و روح‌ها عریان و عیب‌ها نمایان؛ از خودتان بپرسید: امروز آدم خوبی بوده‌ام؟ خودم را دوست داشته‌ام؟ مهربانی کرده‌ام؟ انصاف داشته‌ام؟ زیسته‌ام؟ احساس کرده‌ام؟ لبخند زده‌ام؟ و پاسخ‌تان آنقدر روشن و رضایت‌بخش باشد که نفس راحتی بکشید، لبخند ملایمی روی لب‌هاتان بنشیند و با وجدانی آسوده و روانی آرام به خواب بروید. همین...