🔵 در تمامی این موارد روشن است که ظالم حقیقی، انسان ها هستند: «به درستی که خدا هیچ ظلمی به کسی نمی کند ولی مردم، خود، ظلم می کنند: إِنَّ اللَّهَ لاَ يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئاً وَ لٰكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ» ﴿یونس: 44﴾
6️⃣ خدای متعال پس از آنکه وظیفه طلب روزی را به عهده خود افراد، و کمک رسانی به نیازمندان را بر عهده توانگران گذاشته، و ظلم، فساد، تعدی و استعمار را ممنوع گردانیده، برای تضمین بیشتر، «وجدان شخصی»، و «نظارت عمومی در قالب امر به معروف و نهی از منکر» را قرار داده و «قیام در برابر طاغوتها و ظالمان به منظور رفع موانع ظلم و محرومیت» را واجب گردانیده است.
7️⃣ با وجود تمامی عوامل فوق، اگر افراد در انجام وظایف و تکالیف وجدانی، انسانی و الهی کوتاهی کنند، و بعضی افراد، مورد ظلم واقع شده و از حقوق مسلم خود محروم ماندند، خدای متعال به مقتضای عدالت و حکمتش، حق مظلوم را از ظالم ستانده و ظالم را به جزای خودش خواهد رساند.
از آنجا که این دنیا دار عمل است و سرای آخرت، دار پاداش و مجازات، پس عمده این پاداش و جزا در آخرت خواهد بود و ظالمان نیز در دنیا دچار سنت اِمهال و استدراج می شوند و مهلت می یابند، اما در موارد محدودی، به اقتضای حکمت الهی، و در چهارچوب قوانین طبیعی، این پاداش و جزا در دنیا نیز تحقق می یابد تا مایه عبرت دیگران گردد
8️⃣ لزوم مرگ ، سختی و آزمایش در نظام احسن:
ذکر این نکته لازم است که این عالم، نظام احسن است که برای آزمایش و زمینه سازی کمال، آفریده شده است.
کسانی که فلسفه آفرینش را خوشگذرانی و لذت می دانند قطعا وجود ناملایمات و سختی ها را بد تلقی کرده و در مقابل آن لب به اعتراض می گشایند اما اگر بدانیم که این عالم برای آزمایش و تمهید کمال ساخته شده و لازمه این دو، اختیار و قدرت اثر گذاری از یک سو و حاکمیت نظام علت و معلول از سوی دیگر است، به خوبی درک خواهیم کرد که در چنین نظام احسنی، وجود مرگ و حیات، فقر و ثروت، و مرض و عافیت، و به طور کلی ناملایمات، امری ضروری است که بدون آن، نه آزمایشی ممکن است، نه زمینه رسیدن به کمال(که تنها در سایه گزینش آگاهانۀ خوبی بر بدی میسر است) فراهم است و نه نظمی نسبی برقرار می شود.
در فرهنگ قرآنی نیز تمامی مصیبتها یا جزای طبیعی رفتار انسان ها (خود شخص یا دیگران) است (8)و یا معلول امتحان و آزمایش الهی(برای خود مصیبت دیده و اطرافیان آنها که آیا به وظایف خود عمل می کنند یا خیر) (9)
👈🏻 در پایان مثالی را بیان می کنیم که اگرچه از همه جهات مشابه مساله روزی رسانی نیست اما برای تقریب به ذهن مناسب است.
برای نمونه، فرض کنید دولت بگوید که قصد دارد به تمامی زلزله زدگان، برای ساخت خانه وام مسکن بدهد.
برای این منظور بودجه مناسبی را در اختیار بانک معتبری قرار دهد و ناظران متعددی را نیز برای تحقق این هدف، بگمارد و برای متخلفان نیز مجازات قرار دهد.
حال برخی زلزله زدگان به بانک مراجعه نکنند، یا مدارک لازم جهت دریافت وام را ارایه ندهند، یا برخی سرپرستان خانوار، وام را دریافت کنند اما خرج امور دیگری کنند، یا برخی مسئولان بانک که وظیفه داشتند این اعتبار را در اختیار زلزله زدگان قرار دهند آن را به امور دیگری اختصاص دهند، یا برخی ناظران به وظیفه خود عمل نکنند و این اعتبار خرج مصارف دیگری شود، در تمام این موارد برخی از زلزله زدگان، دسترسی به مسکن پیدا نکرده اند اما دولت در این زمینه مقصر نیست.
✨ ادامه دارد... ✨
@mahad313
6️⃣ خدای متعال پس از آنکه وظیفه طلب روزی را به عهده خود افراد، و کمک رسانی به نیازمندان را بر عهده توانگران گذاشته، و ظلم، فساد، تعدی و استعمار را ممنوع گردانیده، برای تضمین بیشتر، «وجدان شخصی»، و «نظارت عمومی در قالب امر به معروف و نهی از منکر» را قرار داده و «قیام در برابر طاغوتها و ظالمان به منظور رفع موانع ظلم و محرومیت» را واجب گردانیده است.
7️⃣ با وجود تمامی عوامل فوق، اگر افراد در انجام وظایف و تکالیف وجدانی، انسانی و الهی کوتاهی کنند، و بعضی افراد، مورد ظلم واقع شده و از حقوق مسلم خود محروم ماندند، خدای متعال به مقتضای عدالت و حکمتش، حق مظلوم را از ظالم ستانده و ظالم را به جزای خودش خواهد رساند.
از آنجا که این دنیا دار عمل است و سرای آخرت، دار پاداش و مجازات، پس عمده این پاداش و جزا در آخرت خواهد بود و ظالمان نیز در دنیا دچار سنت اِمهال و استدراج می شوند و مهلت می یابند، اما در موارد محدودی، به اقتضای حکمت الهی، و در چهارچوب قوانین طبیعی، این پاداش و جزا در دنیا نیز تحقق می یابد تا مایه عبرت دیگران گردد
8️⃣ لزوم مرگ ، سختی و آزمایش در نظام احسن:
ذکر این نکته لازم است که این عالم، نظام احسن است که برای آزمایش و زمینه سازی کمال، آفریده شده است.
کسانی که فلسفه آفرینش را خوشگذرانی و لذت می دانند قطعا وجود ناملایمات و سختی ها را بد تلقی کرده و در مقابل آن لب به اعتراض می گشایند اما اگر بدانیم که این عالم برای آزمایش و تمهید کمال ساخته شده و لازمه این دو، اختیار و قدرت اثر گذاری از یک سو و حاکمیت نظام علت و معلول از سوی دیگر است، به خوبی درک خواهیم کرد که در چنین نظام احسنی، وجود مرگ و حیات، فقر و ثروت، و مرض و عافیت، و به طور کلی ناملایمات، امری ضروری است که بدون آن، نه آزمایشی ممکن است، نه زمینه رسیدن به کمال(که تنها در سایه گزینش آگاهانۀ خوبی بر بدی میسر است) فراهم است و نه نظمی نسبی برقرار می شود.
در فرهنگ قرآنی نیز تمامی مصیبتها یا جزای طبیعی رفتار انسان ها (خود شخص یا دیگران) است (8)و یا معلول امتحان و آزمایش الهی(برای خود مصیبت دیده و اطرافیان آنها که آیا به وظایف خود عمل می کنند یا خیر) (9)
👈🏻 در پایان مثالی را بیان می کنیم که اگرچه از همه جهات مشابه مساله روزی رسانی نیست اما برای تقریب به ذهن مناسب است.
برای نمونه، فرض کنید دولت بگوید که قصد دارد به تمامی زلزله زدگان، برای ساخت خانه وام مسکن بدهد.
برای این منظور بودجه مناسبی را در اختیار بانک معتبری قرار دهد و ناظران متعددی را نیز برای تحقق این هدف، بگمارد و برای متخلفان نیز مجازات قرار دهد.
حال برخی زلزله زدگان به بانک مراجعه نکنند، یا مدارک لازم جهت دریافت وام را ارایه ندهند، یا برخی سرپرستان خانوار، وام را دریافت کنند اما خرج امور دیگری کنند، یا برخی مسئولان بانک که وظیفه داشتند این اعتبار را در اختیار زلزله زدگان قرار دهند آن را به امور دیگری اختصاص دهند، یا برخی ناظران به وظیفه خود عمل نکنند و این اعتبار خرج مصارف دیگری شود، در تمام این موارد برخی از زلزله زدگان، دسترسی به مسکن پیدا نکرده اند اما دولت در این زمینه مقصر نیست.
✨ ادامه دارد... ✨
@mahad313