🔔به این کلیپ دقت کنید
آن جوانی که آغاز فیلم در میان دو دختر می بینید ناخواسته مرتکب قتل شده است
به هر دلیل قاتل است و دادگاه حکم به قصاص داده است
اما حکم بزرگان ایل و طایفه ورای حکم قانون و چیز دیگریست
نا گفته نماند محل وقوع فیروز آباد پارس است ایل قشقایی طائفه شش بلوکی.
بجای حکم مردود قصاص به سنت ایل روی آورده اند ( خون بس.) عروس کردن خواهر قاتل برای خانواده مقتول
نوازنده ایل بنام استاد ابراهیم
رو به دیوار هنر نمایی آغار می کند و ساز غمانه می نوازد یا ساز وارونه و اشک همه را در می آورد مرد قاتل تجسم یک زندانی رنج دیده رنگ و رخسار باخته
در میان اشک و آواز خواهران چون تندیسی سنگی سرد و بی روح ایستاده است به آواز فراق خواهران
دل سپرده است ساز غمونه در عروسی خواهرش یا نظاره گر به مسلخ رفتن خواهر فداکار خود است
عروسی است و اگر عروس در لباس سپید پیدا نبود بینده تصور سوگی جانکاه می کرد
آری دختر فداکار به مسلخ عشق می رود تا خون بس شود
او سیاووش وار آماده است تا هرچه از زندگی و عشق و آرزو
و امید در مخیله اش پرورانده
بود فرش قدمهای راسخ خود کند تا شاهد ریسمان دار بر حلقوم برادرش نباشد او به میان آتش می رود نه آتشی که از او بگذرد بلکه آتشی که باید با ان زندگی کند او به عنوان یک قهرمان بازنده و شکست خورده
و محکوم پا به چنین میدانی می گذارد هر چه هست او یک آرش است یک ایثارگر به تمام معنی است می رود تا خط بطلان بر قلم قضا بکشد و ثابت کند که خون را با خون نمی شویند در این پلان و این نمایش بدون کارگردانی و نویسندگی هر کسی هنر مندانه نقش ایفا می کند
و قهرمان دوم این نمایش استاد ابراهیم است که غمگینانه می نوازد و از یک نمایش جشن و عروسی که بزرگترین آرزوی یک دختر است اوج غم و مصیبت را نمودار می کند
رویش به دیوار است از شرم،
اما ناچار است رو بر گیرد از دیوار و به عروس بفهماند که جشن عروسی او است و میخواهد او را تا خانه بخت همراهی کند
عروس مصمم است در میان اشک و شیون پدر و مادر و خواهر و برادر و همه کسانیکه او را دوست می دارند خم به ابرو نیاورد و مصمم است که به دیگران بفهماند که به میل و 'رغبت پای در این راه گذاشته است و باید تمامی ناملایمات روزگار و زندگی مشترک را خود مقصر بداند سعد و نحس که نه از همین آغاز پیداست که او قدمش نحس و بد یمن است
او وظیفه ای بس بزرگ بر دوش دارد بجای مرگ که کار چندان سختی نیست و( قضا هم بخاطر همین آسانی کار او را برگزیده است) مسولیت زنده کردن و زندگی دو طائفه بر دوش زنانه خود که صد پهلوان از ایفای این نقش ناتوانند هموار کند
خون بس خوب یا بد
چاره ای بوده است که ایلیاتی ها برای بقا برگزیده اند، بقا برای بازماندگان پس از جنگ های خونین و شاید این رسم در واپسین لحظه های عمرِ دور و دراز خود به سر می برد و شاید دیگر نگرنده اش نباشیم و این تصویر زیبا و زنده ای از یک آئین چند هزار ساله آریایی است
امید که دیگر این رسم نباشد و اصلا قتلی و ریسمان داری نباشد که چنین معامله ای را شاهد باشیم
تابستان هزار و چهارصد
یحیی حسینی
کلیپ در 👇
کانال منافع ملی ایران
🆔
@Manafe_melli_iran