مَسکوت.شاید یک دفتر یادداشت با جلد چرمی که از جعبههای بالای کمدت پیداش میکنی، دفتری که خط به خطش پر از حرفه، پر از خط خوردگی و احساسات پنهانیه که با خوندنشون آروم کنار صورتت خیس میشه. تو کلماتت رو با طناب از سیاهچالهی احساسات خودت بیرون میکشی، اما نوشتههات برای دیگران هم مثل آیینه میمونن. پس شاید باید بیشتر بنویسی چون تو همون یادداشتی هستی که خط به خطت احساس برانگیزه.