خرمالو🧡
برگها آرام و بیرمق، بر زمین نشسته بودند؛ میان شاخههای خشک و بیروح، خرمالوهای رسیده و شیرین چون چراغهای کوچک سرخی خودنمایی میکردند و آخرین یادگارِ خزان را به رخِ سیارهٔ زمین، میکشیدند. خزان با همین خرمالوهای نارنجی اعلام حضور میکرد.
شاید روزهای آخرین خزان بود و من تازه به رنگوبوی این فصل پی برده بودم. گویی در هزارتوی زمان گم شده باشم؛ ماه و فصل و سال از دستم گریخته بودند. بیآنکه متوجه شوم، برگها ریخته بودند، پنجرهها در برابر سرما بسته شده بودند و لباسهای گرم، بیصدا بر تنها جا خوش کرده بودند.
و ناگهان، با اولین دانههای سپیدِ برف فهمیدم که دیگر خزان به پایان رسیده است. ما اکنون در میانهی زمستان ایستادهایم. اما خزان کی رفت؟ اصلاً، تابستان و بهار چه زمان از من گذشتند؟ انگار زمان، بیرحمانه و بیصدا، دستم را رها کرده بود.
برگها آرام و بیرمق، بر زمین نشسته بودند؛ میان شاخههای خشک و بیروح، خرمالوهای رسیده و شیرین چون چراغهای کوچک سرخی خودنمایی میکردند و آخرین یادگارِ خزان را به رخِ سیارهٔ زمین، میکشیدند. خزان با همین خرمالوهای نارنجی اعلام حضور میکرد.
شاید روزهای آخرین خزان بود و من تازه به رنگوبوی این فصل پی برده بودم. گویی در هزارتوی زمان گم شده باشم؛ ماه و فصل و سال از دستم گریخته بودند. بیآنکه متوجه شوم، برگها ریخته بودند، پنجرهها در برابر سرما بسته شده بودند و لباسهای گرم، بیصدا بر تنها جا خوش کرده بودند.
و ناگهان، با اولین دانههای سپیدِ برف فهمیدم که دیگر خزان به پایان رسیده است. ما اکنون در میانهی زمستان ایستادهایم. اما خزان کی رفت؟ اصلاً، تابستان و بهار چه زمان از من گذشتند؟ انگار زمان، بیرحمانه و بیصدا، دستم را رها کرده بود.
🪐مروه عزیزیار:)