نوشتههای سیامک همیشه برای من خوشداشتتی و دلنشین بودهاند و بهطور تقریبی تمامی آثارش را مطالعه کردهام. آشناییام با نوشتههای او به کتاب «سرزمین جمیله» برمیگردد. برای منیکه از وطن دور افتادهام و بهجز بلخ، به هیچیک از ولایتهای افغانستان سفر نکردهام، کتابهای او همچون جانِ تازه هستند؛ بیآنکه پا به خاک آن سرزمین بگذارم، با قلم سیامک میتوانم در خیابانهای آنها قدم بزنم، به کوهها و درختانشان نگاه کنم و بهطور زنده حس کنم که در دل افغانستان هستم.
بهطور مثال، در کتاب «رکاب عشق»، خود را در بامیان یافته بودم، در میان بلندیهای کوهها، میان مردمش، در جاییکه همهی تاریخ سخن میگوید. یا در یکی دیگر از آثارش، در هرات بودم، در دل بازارهای رنگارنگ و خیابانهای تاریخیاش، جاییکه بوهای خاص فضا را پر کرده بودند.
«اشکهای تورنتو در پای درخت انار» برای من بهطور خاص جذابیت داشت. دو دلیل عمده برای این علاقه دارم. اول اینکه در این کتاب از قندهارِ باشکوه یاد شده بود؛ قندهار برای من همانطور که از دیرباز در دل و ذهنم نقش بسته، در قلبم مقدس و بینهایت دوستداشتنیست. قندهار با تمامی زیباییهایش در هر گوشهاش برای من چیزی فراتر از یک سرزمین است. دلیل دوم هم به خاطر اشارهای به «انار» بود.
بهیاد دارم وقتی برای نخستینبار طعم انار قندهار را چشیده بودم، فراموشناشدنی و بیمانند بود. از آن لحظه به بعد هر انار دیگریکه چشیدم، بیمزه و بیطعم بهنظر میآمد. همهی انارهای دیگر به محض مقایسه با آن انارِ قندهاری، بیرنگ بودند.
پ.ن: از اینکه در میان شکلکها (ایموجی)، شکلک انار نیست، بسیار برایم ناراحتکننده است؛ به شدت کمبودش را حس میکنم:(
🪐مروه عزیزیار
بهطور مثال، در کتاب «رکاب عشق»، خود را در بامیان یافته بودم، در میان بلندیهای کوهها، میان مردمش، در جاییکه همهی تاریخ سخن میگوید. یا در یکی دیگر از آثارش، در هرات بودم، در دل بازارهای رنگارنگ و خیابانهای تاریخیاش، جاییکه بوهای خاص فضا را پر کرده بودند.
«اشکهای تورنتو در پای درخت انار» برای من بهطور خاص جذابیت داشت. دو دلیل عمده برای این علاقه دارم. اول اینکه در این کتاب از قندهارِ باشکوه یاد شده بود؛ قندهار برای من همانطور که از دیرباز در دل و ذهنم نقش بسته، در قلبم مقدس و بینهایت دوستداشتنیست. قندهار با تمامی زیباییهایش در هر گوشهاش برای من چیزی فراتر از یک سرزمین است. دلیل دوم هم به خاطر اشارهای به «انار» بود.
بهیاد دارم وقتی برای نخستینبار طعم انار قندهار را چشیده بودم، فراموشناشدنی و بیمانند بود. از آن لحظه به بعد هر انار دیگریکه چشیدم، بیمزه و بیطعم بهنظر میآمد. همهی انارهای دیگر به محض مقایسه با آن انارِ قندهاری، بیرنگ بودند.
پ.ن: از اینکه در میان شکلکها (ایموجی)، شکلک انار نیست، بسیار برایم ناراحتکننده است؛ به شدت کمبودش را حس میکنم:(
🪐مروه عزیزیار