و اگر تو لبخندی به من میزدی،
من تمام شب را به نوشتن از تو اختصاص میدادم،
و سحر، بیلحظهای خواب، هرکجا که مینشستم از تو میگفتم.
اگر تو به من لبخندی میزدی،
حتی اگر هیتلر بودی، دستم را کنار کلاهم میگذاشتم
و تا ابد یک نازیِ متعصّب باقی میماندم.
اگر تو به من، میان ارتش روسیه، لبخند میزدی،
حتی اگر ستوانِ والامقامِ ارتش فرانسه بودم،
سرباز پیادهنظامی در ارتش روسیه میشدم
و برای تو مقابل وطنم میایستادم.
اگر تو به من لبخند میزدی،
تو را معبود خویش میدانستم
و دیگر جز تو خدایی را نمیپرستیدم.
اگر تو به من لبخند میزدی...
من تمام شب را به نوشتن از تو اختصاص میدادم،
و سحر، بیلحظهای خواب، هرکجا که مینشستم از تو میگفتم.
اگر تو به من لبخندی میزدی،
حتی اگر هیتلر بودی، دستم را کنار کلاهم میگذاشتم
و تا ابد یک نازیِ متعصّب باقی میماندم.
اگر تو به من، میان ارتش روسیه، لبخند میزدی،
حتی اگر ستوانِ والامقامِ ارتش فرانسه بودم،
سرباز پیادهنظامی در ارتش روسیه میشدم
و برای تو مقابل وطنم میایستادم.
اگر تو به من لبخند میزدی،
تو را معبود خویش میدانستم
و دیگر جز تو خدایی را نمیپرستیدم.
اگر تو به من لبخند میزدی...