«آمدی در خواب من دیشب چه کاری داشتی
ای عجب از این طرفها هم گذاری داشتی
ای عجب از این طرفها هم گذاری داشتی
راه را گم کرده بودی نیمه شب شاید عزیز
یا که شاید با دلم تنگم قراری داشتی
مهربانی هم بلد بودی، عجب نامهربان
بعد عمری یادت افتاده که یاری داشتی
سر به زیر انداختی و گفتی آهسته سلام
لب فروبستی، نگاه شرمساری داشتی
خواستم چیزی بگویم گریه بغضم را شکست
نه نگفتم، سالها چشم انتظاری داشتی
با نوازش میکشیدی آه و میگفتی ببخش
سر به دوشم، هق هق بیاختیاری داشتی
وقت رفتن بغض کردی خیره ماندی سوی من
شاید از دیوانه خود انتظاری داشتی
صبح بوی گل تمام خانه را پر کرده بود
کاش میشد باز در خوابم گذاری داشتی
عشق یعنی بیگلایه لب فرو بستن، سکوت
دلخوش از اینکه شب با او قراری داشتی»