من زیاد آدم سیاسی نیستم نه اهل تحلیلهای پیچیدهام و نه دنبال بازیهای قدرت. اما گاهی سکوت خودش خیانت است. لازم دانستم بنویسم چون وجدان و غیرت خاموش نمیماند.
در روزهایی که شعلههای درگیری میان پاکستان و افغانستان دوباره زبانه کشید دیدن برخی چهرهها که با تجاوز بیگانه به خاک وطن لبخند زدند از هر زخمی دردناکتر بود. کسانی که بهجای غیرت ننگ را انتخاب کردند. کسانی که اگر امروز دشمن بر در خانهشان هم بکوبد شاید باز هم برایش کف بزنند.
وطن مثل مادر است. کسی که به مادرش تعرض شود و خوشحال شود نهتنها بیغیرت که بیریشه هم است. خاک وطن فقط زمین نیست، شرف است، خون اجداد است، بوی نان و اشک و دعای مادر است. دفاع از آن، دفاع از خود ماست از هویت ما.
اگر خاموش بمانیم فردا نوبت ماست. نوبت خانه ما، مدرسه ما، مسجد ما، نفس ما. دشمن، دشمن است. چه با توپ بیاید، چه با تبلیغ، چه با لبخند.
خاک وطن، خط سرخ است. این را باید همیشه به یاد داشت.
در روزهایی که شعلههای درگیری میان پاکستان و افغانستان دوباره زبانه کشید دیدن برخی چهرهها که با تجاوز بیگانه به خاک وطن لبخند زدند از هر زخمی دردناکتر بود. کسانی که بهجای غیرت ننگ را انتخاب کردند. کسانی که اگر امروز دشمن بر در خانهشان هم بکوبد شاید باز هم برایش کف بزنند.
وطن مثل مادر است. کسی که به مادرش تعرض شود و خوشحال شود نهتنها بیغیرت که بیریشه هم است. خاک وطن فقط زمین نیست، شرف است، خون اجداد است، بوی نان و اشک و دعای مادر است. دفاع از آن، دفاع از خود ماست از هویت ما.
اگر خاموش بمانیم فردا نوبت ماست. نوبت خانه ما، مدرسه ما، مسجد ما، نفس ما. دشمن، دشمن است. چه با توپ بیاید، چه با تبلیغ، چه با لبخند.
خاک وطن، خط سرخ است. این را باید همیشه به یاد داشت.