فرشته کوچولوی من
انگار در این دنیا وجود نداشتم.
آنها این بدخواهان من، می گفتند حتی ریخت و قیافه ام زشت و مبتذل است؛ با من با انزجار و نفرت روبرو می شدند، و خُب من هم از خودم بدم می آمد. می گفتند من احمق هستم، و من خودم هم باورشان می کردم. وقتی تو سر راه من پیدا شدی همه زندگی تیره مرا روشن کردی، و دل و روح من روشن شد، روحم آرام و قرار گرفت و فهمیدم که بدتر از بقیه آدمها نیستم. بله، من آدم خیلی با استعدادی نبودم، هیچ سبک نداشتم، اما با این همه من هم آدم بودم، و مثل همه فکرها و احساسات خودم را داشتم.
خُب، اما حالا که احساس میکنم سرنوشت مرا تعغیب و تحقیر میکند، ایمانم را به صفات خوبم از دست داده ام، و مصیبتها خردم کرده است، و دل جراتم را از دست داده ام.
و حالا که تو همه چیز را میدانی، مامکم، با اشکهایم از تو خواهش میکنم دیگر درباره این مسائل از من سوال نکنی، چون دل من شکسته است و جانم تلخ شده است.
ماکار دیووشکین
بیچارگان-فئودور داستایوفسکی