امشب چقد دلم میخواد که
تنها آدم روی کره زمین باشم
تنهای تنهای تنها
تنها تر از واژه ی تنهایی
حس میکنم باید خالی از هرچیز و هرکس باشم
من اینجا
خلا را نفس میکشم
از مرداب مینوشم
و خاک، جامه تن من است.
باد لالایی شبانه ام را حتی نوازشگر تر از صدای مادر میکوبد به گوشم
چقدر ها مرا نفهمیدید
چقدر ها در جمعیت کثیرتان مرا انزوا دادید
اما حالا همه ی این دنیا به نام من است
عریان به روی شن ها میرقصم
از کوچه و خیابانتان که میگذرم
آزادانه آواز میخوانم
داد میزنم
گریه میکنم
ای کاش میتوانستم گریه کنم
"میم"
تنها آدم روی کره زمین باشم
تنهای تنهای تنها
تنها تر از واژه ی تنهایی
حس میکنم باید خالی از هرچیز و هرکس باشم
من اینجا
خلا را نفس میکشم
از مرداب مینوشم
و خاک، جامه تن من است.
باد لالایی شبانه ام را حتی نوازشگر تر از صدای مادر میکوبد به گوشم
چقدر ها مرا نفهمیدید
چقدر ها در جمعیت کثیرتان مرا انزوا دادید
اما حالا همه ی این دنیا به نام من است
عریان به روی شن ها میرقصم
از کوچه و خیابانتان که میگذرم
آزادانه آواز میخوانم
داد میزنم
گریه میکنم
ای کاش میتوانستم گریه کنم
"میم"